در بخش قبل تعامل درمانی والد کودک PCIT به عنوان یک روش موثر برای تقویت ارتباط بین والدین و کودکان معرفی شد. این روش با مداخله مستقیم درمانگر انجام می شود. اکنون در این مقاله به بررسی موارد دیگری در مورد این روش تربیتی می پردازیم.

تعامل درمانی والد کودک یا روش PCIT چگونه می تواند کمک کند؟

اثر بخشی این روش از طریق انجام برخی تحقیقات مورد بررسی قرار گرفته است. در سال 2011 تحقیقی بر روی کودکان بین 8 تا 10 سال انجام شد. این کودکان دچار اختلالات زبان بودند. کودکانی که با روش PCIT درمان شدند دستاوردهای بزرگتری نسبت به گروه دیگر داشتند.

در تحقیق دیگری در همان سال 150 مادر با سابقه بد رفتاری با کودکان خود به دو گروه مجزا تقسیم شدند. یک گروه در روش PCIT شرکت کردند و گروه دیگر در لیست انتظار قرار گرفتند. پس از گذشت 12 هفته مادرانی که در روش PCIT شرکت کرده بودند، تعامل بهتری با فرزندان خود داشتند و رفتار کودکان آنها نیز بهبود یافته بود و استرس کمتری داشتند.

این روش که بیشترین تاثیر را بر روی کودکان 2 تا 7 سال دارد، به عنوان یک روش موثر برای پرداختن به مشکلات رفتاری دوران کودکی، مانند پرخاشگری، بی اعتنایی و عدم رعایت مسائل، در نظر گرفته شده است. روش PCIT روابط سالم بین والدین و فرزندان را بهبود بخشیده و به عنوان مداخله برای خانواده در معرض خطر تلقی می شود.

طبق تحقیقات انجام شده روش PCIT به ویژه در موارد زیر موثر می باشد:

• ساخت تعاملات مثبت بین والدین و فرزندان
• توسعه استراتژی های مثبت برای پرورش کودک
• کاهش احتمال سوء استفاده کلامی و جسمی از کودک
• کاهش مشکلات رفتاری کودک
• افزایش مهارت های ارتباطی و تعاملات بین اعضای خانواده

کودکانی که با روش PCIT تحت درمان قرار می گیرند اعتماد به نفس بالاتری دارند، کمتر دچار خشم و ناامیدی می شوند، در مهارت های اجتماعی، سازمانی و بازی کردن های این کودکان پیشرفت مشاهده می شود، احساس امنیت و آرامش بیشتری می کنند و به طور موثرتری ارتباط برقرار می کنند. والدین معمولا تکنیک های قابل پیش بینی فرا می گیرند که در مقابل نگرانی های رفتاری، چه در محیط های عمومی و چه در خانه، اعتماد به نفس بیشتری خواهند داشت.

محدودیت های روش PCIT

روش PCIT یک روش درمانی مبتنی بر شواهد تلقی می شود که برای بسیاری از مشکلات روش موثری است. با این حال در برخی موقعیت ها این روش توصیه نمی شود. اگر والدین هیچ تماسی با فرزند خود ندارند، روش PCIT اثر بخشی خوبی نخواهد داشت. والدینی که دچار مشکلات شنوایی یا اختلالات زبانی هستند و یا به مشکلات شدید روحی و روانی دچار هستند (به عنوان مثال شرایطی که با هذیان و توهم همراه است)، در استفاده از روش PCIT پیشرفتی مشاهده نخواهند کرد. به علاوه اگر والدین به مواد مخدر اعتیاد دارند یا مورد سوء استفاده جنسی و جسمی قرار گرفته اند، روش PCIT موثر نخواهد بود.

منبع:

http://www.goodtherapy.org/lea-about-therapy/types/parent-child-interaction-therapy

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

آرش رستمی

روان درمانگر کودکان

خدمات تخصصی سنجش کودکان،درمان،آموزش والدین ،فرزند درمانیCPRT و بازی درمانی در تهران و در کلینیک های واقع در میدان رسالت و میدان آزادی ارائه می گردد.

جهت کسب نوبت ویزیت با ایشان در شعب رسالت، آزادی و شریعتی اینجا کلیک کنید

ارسال شده توسط: سمیه محمدی در آموزش, روانشناسی 1 ساعت قبل 7 بازدید

تعامل درمانی والد کودک بر اساس رفتار درمانی و خانواده درمانی طراحی شده است تا از طریق تعامل و تاثیر متقابل رابطه بین والدین و فرزند را بهبود بخشد. در این روش تعامل کودک محور می تواند به توسعه تکنیک های موثر فرزند پروری و کاهش مسائل و مشکلات رفتاری کمک کند و یک رابطه خانوادگی قوی و مستحکم تر را به ارمغان آورد.

این روش اغلب برای کودکانی که در معرض خطر هستند، کسانی که مورد سوء استفاده قرار گرفته اند و کودکانی که دچار مشکلات رفتاری هستند موثر می باشد. والدینی که به دنبال روش های درمانی برای کودک خود هستند یا در صدد برطرف کردن چنین مشکلاتی می باشند، این روش بسیار موثر می باشد.

این رویکرد که اولین بار توسط شیلا ایبرگ در اوایل دهه 1970 معرفی شد، ریشه در نظریه یادگیری اجتماعی دارد. علاوه بر خانم ایبرگ، پزشکان و متخصصان دیگری نیز در توسعه این رویکرد نقش موثری داشتند.

در طول توسعه اولیه این روش، ایبرگ از روش بازی درمانی و رفتار درمانی استفاده کرد. او خیلی زود متوجه یک نظریه منسجم و ساختار جدید شد که مفاهیمی را به طور موثر از هر دو روش بازی درمانی و رفتار درمانی می گیرد. پس از آن وی به نظریه مناسبی در مورد روش های فرزند پروری مقتدرانه دست یافت. به علاوه ایبرگ یک برنامه رفتاری دو مرحله ای طراحی کرد تا مادران را آموزش دهد و از روش PCIT منسجم استفاده کند. امروزه PCIT به عنوان یک روش درمانی موثر و تحت حمایت در جهان مطرح می باشد.

روش PCIT چگونه کار می کند؟

در روش PCIT والدین این فرصت را دارند که مهارت های جدید فرا بگیرند تا بتوانند مراقبت های موثرتر، محیطی بهتر و پرورش مفیدتر به کودک خود ارائه بدهند. هدف نهایی این روش این است که رفتارهای منفی را با الگوهای رفتاری مثبت منطبق سازد.

برنامه PCIT شامل دو مرحله است: بهبود ارتباط و نظم و انظباط. در ابتدای برنامه درمانگر با والدین در مورد اصول و تکنیک های اصلی در هر مرحله صحبت خواهد کرد. سپس درمانگر والدین را در حال بازی با فرزند خود مشاهده خواهد کرد، در حالیکه والدین از تکنیک های جدید که یاد گرفته اند استفاده می کنند. در حین بازی نیز درمانگر با استفاده از دستگاه های شنود به طور زنده به آموزش والدین می پردازد. رفتارهای مورد نظر ردیابی می شوند و به مرور زمان برجسته می شوند تا پیشرفت پدر و مادر ارزیابی شود.

در مرحله افزایش ارتباط از طریق PCIT، والدین فرا می گیرند که چگونه هر گونه رفتار منفی را در ارتباط به حداقل برسند. به علاوه راهنمایی می شوند تا رفتارها و مهارت های ارتباطی جدید را بیشتر مورد استفاده قرار دهند که باعث حمایت و تشویق کودک می شود.

در مرحله نظم و ترتیب تکنیک های انظباطی موثر و بی خطر مورد تاکید قرار می گیرند که به علائم و مشکلاتی در رفتار کودک می پردازد که منجر به بروز رفتار منفی می شود. والدین تشویق می شوند تا این مهارت ها را تمرین کنند تا اینکه بتوانند از این مهارت ها به راحتی استفاده کنند. کودکانی که برای برقراری ارتباط با آنها از روش PCIT استفاده می شود، اغلب یاد می گیرند رفتارهای خود را انطباق دهند و در بهبود رفتار کودک و همچنین بهبود ارتباط بین والدین و کودک پس از استفاده از روش PCIT معمولا مشاهده می شود.

تکنیک های PCIT

مراحل PCIT به طور ویژه ای طراحی شده اند تا به بزرگسالان کمک کنند تا نقش خود به عنوان پدر و مادر و مهارت های زبانی خود را بهبود بخشند و به کودکان نیز کمک کنند تا بتوانند احساسات خود را کنترل کنند.

در مرحله افزایش ارتباط که تعامل کودک محور نیز نامیده می شود، هدف این است که پیوند بین والدین و کودک تقویت شود. کودک در مورد فعالیت ها و اسباب بازی های خود تصمیم می گیرد و با راهنمایی درمانگر، والدین با کودک بازی می کنند در حالیکه از مهارت های تقویت مثبت که قبلا از درمانگر فرا گرفته اند، استفاده می کنند.

این مهارت ها عبارتند از:

• تمجید: کودک به خاطر رفتارهای خوب و مناسب مورد تعریف و تمجید قرار می گیرد.
• انعکاس: کلمات کودک توسط پدر و مادر تکرار شده و گسترش داده می شوند که این کار برقراری ارتباط را تشویق می کند.
• تقلید: والدین از طریق تقلید فعالیت های کودک خود، به او آموزش داده و وی را تایید می کنند.
• توصیف: والدین آنچه را که کودک در حال انجام است، توصیف می کنند تا به کودک خود کمک کنند دایره لغات خود را بسلزد و همچنین نشان دهند که به فعالیت های کودک توجه می کنند.
• لذت بردن: والدین نسبت به فعالیت های کودک شور و اشتیاق نشان می دهند.

به عنوان بخشی از آموزش والدین تشویق می شوند تا رفتارهای منفی که خیلی جدی و مضر نیستند را نادیده بگیرند. به علاوه از والدین خواسته می شود که از استفاده از لغات منفی، مانند نکن، دست نزن، نمی تونی، نه و غیره، انتقاد کردن و طعنه زدن خودداری کنند. زمانی که والدین این مهارت ها را به طور کامل فرا گرفتند مرحله دوم برنامه اجرا می شود.

در مرحله نظم و انظباط والدین رهبری را به دست می گیرند. به عنوان بخشی از فرایند آموزش والدین فرا می گیرند تا کودک را راهنمایی کنند و از جملات و دستورات آسان و قابل درک استفاده کنند. اگر کودک سازگار است، والدین از جملات تشویقی مانند “متشکرم از مرت کردن اتاقت” استفاده کنند. اگر کودک ناسازگاری می کند، والدین می توانند به کودک هشدار دهند که در صورت مرتب نکردن اتاق خود برای مدتی اجازه بازی ندارد (که این مدت باید کوتاه باشد).

منبع:

http://www.goodtherapy.org/lea-about-therapy/types/parent-child-interaction-therapy

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

آرش رستمی

روان درمانگر کودکان

خدمات تخصصی سنجش کودکان،درمان،آموزش والدین ،فرزند درمانیCPRT و بازی درمانی در تهران و در کلینیک های واقع در میدان رسالت و میدان آزادی ارائه می گردد.

جهت کسب نوبت ویزیت با ایشان در شعب رسالت، آزادی و شریعتی اینجا کلیک کنید

وجود فرد مبتلا به افسردگی دو قطبی در خانواده چالش برانگیز بوده و صبر زیادی می خواهد. در این شرایط بسیار مهم است که از فرد بیمار حمایت کنید و از لحاظ جسمی و عاطفی مراقب خود باشید و اطلاعات خود را در زمینه افسردگی دو قطبی افزایش دهید. نکات زیر در این راه به شما کمک می کنند.

1. حمایت از فرد بیمار

• درک کنید که برخی رفتارهای فرد مربوط به بیماری وی می باشد. به عنوان مثال فردی که به تعریف از خود می پردازد و بلوف می زند، به عنوان یک فرد خودخواه در نظر گرفته می شود. این رفتار در یک بیمار مبتلا به افسردگی دو قطبی نشانه ای از جنون می باشد که نوعی رفتار پرخطر محسوب می شود که البته ناخوشایند به نظر می رسد. سعی کنید تشخیص دهید که این رفتار یکی از علائم بیماری است و عمدی نمی باشد.

با این حال مراقب باشید تمام روحیات و رفتارهای وی را به بیماری او ربط ندهید. فرد مبتلا به افسردگی دو قطبی هم ممکن است مانند دیگران ناراحت یا خوشحال باشد و این حالت به بیماری وی ارتباطی نداشته باشد. بهترین راه برای تشخیص علائم بیماری این است که با وی در مورد تجربیاتش صحبت کنید. با این حال ابتدا اطمینان حاصل کنید که وی از صحبت کردن در مورد بیماری خود ناراحت نمی شود.

• از فرد بیمار در مسیر درمان حمایت کنید. بهترین راه درمان برای افسردگی دو قطبی دارو و برخی روش های درمانی می باشد. اما مهم تر از همه این است که در زمان انجام درمان حامی وی باشید. می توانید در جریان فرایند روان درمانی وی قرار بگیرید و خانواده درمانی نیز یک روش موثر برای حمایت از فرد بیمار می باشد.

با پزشک فرد بیمار ارتباط برقرار کنید. از این طریق می توانید اطلاعات بیشتری در مورد بیمار و روش های کمک به وی به دست آورید.

اگر فرد بیمار تحت درمان سلامت روحی نیست وی را تشویق کنید تا به دنبال درمان باشد. شما نیز می توانید روانپزشکان و مشاوران خوبی را به وی معرفی کنید. به هرحال مراقب باشید که فرد بیمار را مجبور به درمان نکنید، این مسئله باعث ترس او می شود و همچنین ممکن است مشکلاتی در رابطه شما و بیمار رخ دهد.

• مصرف دارو توسط بیمار را کنترل کنید. معمولا افراد مبتلا به افسردگی دو قطبی از مصرف داروهای خود اجتناب می کنند زیرا این افراد از ابتلا به جنون بالا لذت می برند. اگر متوجه شده اید که بیمار عزیزتان داروهای خود را مصرف نمی کند، اولین اقدامی که باید انجام دهید اطلاع دادن به پزشک وی می باشد. در این شرایط به احتمال زیاد پزشک با بیمار صحبت خواهد کرد و به شما نیز اطلاعاتی در زمینه کمک به وی خواهد داد.

اگر امکان صحبت با پزشک برایتان فراهم نیست، با رفتاری خاص یا انجام کاری خوشایند، وی را تشویق به مصرف دارو کنید.

• در زمان بروز حالت جنون به فرد بیمار کمک کنید. در این شرایط اقداماتی انجام دهید تا فرد آسیب کمتری به خود برساند.

در زمان انجام رفتارهای پرخطر با وی صحبت کنید. در این شرایط کودکان، افراد ناتوان و آسیب پذیر را از فرد بیمار دور کنید تا آسیب نبینند. اگر رفتار بیمار طوریست که احتمال آسیب رساندن به خود و دیگران زیاد است بلافاصله به پزشک یا اورژانس اطلاع دهید.

• برای بحران آمادگی داشته باشید. بسیار مهم است که برای رویارویی با موقعیت های اورژانسی آمادگی داشته باشید و به طور موثر عمل کنید. اطلاعات تماس از اقوام نزدیک که می توانند کمک کنند و همچنین اطلاعات تماس پزشک و اورژانس را داشته باشید.

این اطلاعات را فقط در تلفن همراه خود ذخیره نکنید، بلکه بهتر است آنها را در جایی نیز یادداشت کنید تا در صورت عدم دسترسی به تلفن همراه خود این اطلاعات را از دست ندهید. زمانی که بیمار از لحاظ روحی ثبات دارد، برنامه خود را با وی نیز درمیان بگذارید.

• بیمار را تشویق کنید تا از محرک ها دوری کند. محرک ها رفتار یا موقعیت هایی هستند که احتمال بروز حالت جنون یا افسردگی را افزایش می دهند. برخی از این محرک ها عبارتند از موادی مانند کافئین، الکل و دیگر مواد مخدر.

این محرک ها ممکن است احساسات و حالات منفی نیز در پی داشته باشند، مانند اضطراب، بی نظمی در خواب و تضادهای درونی شخصیت. گاهی انتقاد کردن باعث بروز حالات افسردگی دو قطبی می شود. برای کاهش بروز حالات افسردگی دو قطبی محیطی آرام بخش در خانه ایجاد کنید و از نور و موسیقی ملایم استفاده کنید.

• دلسوزی خود را نشان دهید. هر چه اطلاعات خود را در مورد افسردگی بیشتر افزایش دهید، بهتر می توانید بیمار را درک کنید. همدلی با بیمار تاثیر موثری بر روی وی دارد. به او نشان دهید که در کنارش هستید و فقط قصد کمک و حمایت از او را دارید. اگر می خواهید در مورد بیماری خود صحبت کند، با دقت به او گوش دهید.

2. تمرین همدلی کنید.

سعی کنید خود را به جای بیمار قرار دهید تا هم بتوانید او را بهتر درک کنید و هم اینکه احساس منفی شما نسبت به رفتارها و عکس العمل های او کاهش یابد. سعی کنید درک کنید که چه حسی خواهید داشت اگر صبح در حالت افسردگی بیدار شوید یا با حالتی که پر از انرژی هستید.

• مراقب سلامت روحی خود باشید. مراقبت از عزیزی که به افسردگی دو قطبی مبتلاست گاهی منجر به اضطراب یا افسردگی می شود. به یاد داشته باشید که تنها زمانی می توانید به دیگران کمک کنید که خودتان از سلامت جسمی کافی برخوردار باشید. نسبت به رفتارهای خود و احساسات فرد بیمار آگاهی کافی پیدا کنید.
• به خود یادآوری کنید که نمی توانید رفتار دیگر اعضای خانواده را کنترل کنید. فرد مبتلا به این بیماری دارای شرایطی است که شما نمی توانید به طور کامل آن را حل کنید.
• توجه خود را به نیازهای خودتان متمرکز کنید. به عنوان مثال می توانید لیستی از اهداف خود را تهیه کرده و در مسیر آنها حرکت کنید.
• سعی کنید فعالیت های مورد علاقه تان را انجام دهید، مانند مطالعه کردن، گوش دادن به موسیقی، فعالیت های خارج از خانه، ورزش کردن و غیره. فعالیت های درمانی مانند تمدد اعصاب، ریلکسیشن و هنر درمانی موثر خواهند بود. همچنین در چنین شرایطی بهتر است خود را از موقعیت های استرس زا دور کنید.
• به دنبال کمک های تخصصی باشید. اگر احساس کردید در مقابله با علائم افسردگی دو قطبی در در یکی از اعضای خانواده، خودتان هم دچار مشکل شده اید، بهتر است برای درمان خود به پزشک مراجعه کنید. مطالعات نشان داده اند که خانواده درمانی در این شرایط بسیار مفید خواهد بود.

3. افسردگی دو قطبی را بشناسید و درک کنید.

• درک کنید که افسردگی دو قطبی یک بیماری بیولوژیکی است. به این معنا که این بیماری ژنتیکی است و ممکن است در بین دیگر اعضای خانواده نیز بروز کند. بنابراین وضعیت به وجود آمده تقصیر هیچ کس نیست. به یاد داشته باشید که افسردگی دو قطبی شرایطی نیست که بتوان آن را با اراده کنترل کرد.
• علائم مختلف افسردگی دو قطبی را بشناسید. به طور کل دو نوع اختلال دو قطبی وجود دارد: اختلال دو قطبی نوع 1 و 2. بهتر است تشخیص دهید که عزیز شما به کدام نوع مبتلا شده تا بتوانید علائم آن را درک کرده و به وی بیشتر کمک کنید.

اختلال دو قطبی نوع اول با بروز حالات جنون مشخص می شود که معمولا یک هفته یا بیشتر طول می کشد. برخی علائم مربوط به جنون عبارتند از: خلق و خوی تحریک پذیر، اعتماد به نفس اغراق آمیز، کاهش نیاز به خواب، زیاد صحبت کردن، حواس پرتی، افزایش فعالیت معطوف به هدف و درگیر شدن در رفتارهای مخاطره آمیز.

علائم مربوط به افسردگی دو قطبی نوع دوم به این شکل است که شامل یک دوره جنون می شود که مشابه جنون بروز کرده در نوع یک است، اما شدت آن کمتر می باشد و حداکثر 4 روز طول می کشد. به علاوه فرد دچار افسردگی اساسی نیز می شود.

• چگونگی درمان افسردگی دو قطبی را بشناسید. اختلالات دو قطبی معمولا با استفاده از دارو و روش های درمانی درمان می شود. روانپزشکان یا پزشکان عمومی اغلب تثبیت کننده های حالات روحی، مانند لیتیوم Lithium، برای کاهش نشانه های اختلال دو قطبی تجویز می کنند. انواع روش های درمانی نیز عبارتند از درمان شناختی رفتاری، خانواده درمانی و درمان بین فردی.
• در مورد اثرات اختلال دو قطبی بر روی اعضای خانواده آموزش ببینید. در صورت وجود یک فرد مبتلا به افسردگی دو قطبی در خانواده، دیگر اعضای خانواده نیز دچار کمبود انرژی می شوند. افراد نزدیک به فرد بیمار، به عنوان مثال همسر وی، احساس کمبود پشتیبان خواهند کرد.
• اگر احساس شود که فرد بیمار به بیماری خود و علائم آن کنترل دارد، منجر به بروز مشکل در روابط بین اعضا می شود.

منبع:

http://www.wikihow.com/Deal-with-a-Bipolar-Family-Member

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

اگر کودک شما به بیش فعالی یا ADHD مبتلاست آیا باید برای برقراری نظم در زندگی وی از روش متفاوتی استفاده کنید؟ پاسخ به این سوال ممکن است کمی باعث تعجب شما شود.

استیون پاستیراک دکتر بیمارستان میشیگان در این باره می گوید:” بیش فعالی یک چالش است نه لزوما برای کودک.” لازم است در انتظارات خود از این کودکان کمی انعطاف پذیرتر باشید. لازم است از چگونگی تاثیر اختلال ADHD بر روی توانایی کودک برای گوش دادن، دنبال کردن دستورالعمل ها و کنترل محرک ها آگاهی بیشتری داشته باشیم. با این حال ابتلا به ADHD به معنای نادیده گرفتن برخی انتظارات از کودک نیست.

بنابراین لازم است نظم و انظباط خاصی را برای کودکان مبتلا به این اختلال ترتیب دهید یا به روشی متفاوت کارهای آنها را نظم دهی کنید. اما لازم است نظم دهی برای این کودکان به طور منظم اتفاق بیفتد و در این مسیر صبر بیشتری داشته باشید. آموزش یک درس به این کودکان زمان بیشتری می برد.

چگونگی استفاده از وقفه های زمانی

در مورد وقفه های زمانی پیش آمده برای این کودکان متخصصان نکاتی را بیان می کنند که عبارتند از:

• زمان وقفه را در مقابل زمان مفید کودک قرار دهید. بدین معنا که اگر کودک شما به خواهر خود آسیب رسانده و به همین دلیل برای مدت کوتاهی وی را از انجام فعالیت ها محروم کرده اید (وقفه در زمان)، پیش از این باید وی را به خاطر بازی کردن با خواهرش تشویق کرده باشید و پس از اتمام زمان محرومیت نیز کودک را به دلیل صبر و همکاری تشویق کنید. اگر تفاوت زیادی بین زمان مفید و زمان وقفه وجود نداشته باشد، کودک متوجه نتایج کار خود نخواهد شد.
• زمان وقفه کوتاه و مربوط به مشکل ایجاد شده باشد. طولانی بودن زمان وقفه باعث بروز مشکلات بیشتر می شود. برای کودکان کم سن و سال 1 تا 2 دقیقه زمان خیلی زیادی است. به ازای هر سال سن کودک 1 دقیقه وقفه زمان نسبتا مناسبی محسوب می شود. اما برای کودکان پیش از دبستان، اگر قرار باشد ساکت و بی حرکت باشند، گاهی 30 ثانیه یا 1 دقیقه زمان خیلی زیادی است.
• خونسردی خود را حفظ کنید. اگر از کودک خواستید مدتی فعالیتی را انجام ندهد و ساکت بماند و او قبول نکرد، 1 دقیقه به مدت محرومیت وی بیفزایید. اگر باز هم کودک خواسته شما را اطاعت نکرد، به هیچ عنوان به زور متوسل نشوید زیرا این کار فقط شرایط را بدتر می سازد.

در عوض عواقب این کار را به وی گوشزد کنید، به عنوان مثال اینکه کل روز را اجازه استفاده از بازی های کامپیوتری ندارد. این عواقب را خیلی آرام و با خونسردی بیان کنید و زیاد در مورد آن صحبت نکنید. پس از این حتی اگر کودک خواسته شما را انجام داد و زمان وقفه را آغاز کرد، اما شما تصمیم خود را تغییر ندهید و محرومیت وی از بازی های کامپیوتری اعمال شود.

استفاده از یک زمان سنج برای اعلام زمان شروع و پایان محرومیت کودک مفید خواهد بود. اگر کودک با شما همکاری نکرد به او بگویید زمان سنج وقتی فعال می شود که او به کارهای خود ادامه ندهد.

• زمان وقفه را تمرین کنید. از کودک خود بخواهید طوری رفتار کند انگار که کار اشتباهی انجام داده و شما او را از انجام برخی فعالیت ها محروم کرده اید. به این ترتیب بدون هیچ مشکل و جر و بحثی این کار را تمرین کرده اید.

در موفقیت به کودک خود کمک کنید

یکی دیگر از استراتژی های نظم و انضباط برای کودک مبتلا به ADHD آموزش مهارت های مورد نیاز به آنها قبل از بروز مشکل می باشد.

به عنوان مثال همه کودکان برای انجام وظایف خود در خانه، تکالیف مدرسه و دیگر انتظارات نیاز به برنامه و راهنمایی دارند. راهنمایی های کلامی و صحبت کردن تنها برای کودکان مبتلا به ADHD کافی نیست. این کودکان به برنامه ریزی ها و راهنمایی های تصویری بهتر پاسخ می دهند و دنبال کردن آنها برایشان راحت تر است.

به علاوه انتظار خود از این کودکان را به طور واضح و مستقیم بیان کنید. به عنوان مثال به جای بیان جمله “اتاقت رو مرتب کن” بهتر است بگویید ” لباس ها را در کمد بگذار، کتابهایت را توی قفسه بچین و غیره. “

پاداش بر روی کودکان مبتلا به ADHD تاثیر مثبتی می گذارد، اما بهتر است این پاداش دادن به شکل بهینه و عاقلانه ای انجام شود. به عنوان مثال ممکن است انتظار داشته باشید که کودک با خواهر خود به خوبی بازی کنید، اما این انتظار نباید مربوط به تمام روز باشد. یعنی اگر کودک بعد از ظهر با خواهرش دچار مشکل شود، تمام روز را از دست داده باشد.

در عوض می توانید روز را به سه قسمت صبح، ظهر و شب تقسیم کنید و رفتار خوب کودک در هر بخش از روز به طور مجزا ثبت شود. برخی کودکان به طور مکرر نیاز به پاداش دارند. این کودکان ممکن ااست پس از انتظار زیاد برای پاداش خود علاقه و انگیزه شان را از دست بدهند.

انتظارات خود را مشخص کنید.

شما در مقابل کودک مبتلا به ADHD نمی توانید هر زمان که خواستید در هر چیزی تغییری ایجاد کنید. ابتدا اتفاقات مورد نظر خود را مشخص کنید و موارد دیگر را کنار بگذارید. بر روی مسائلی که هنوز مد نظرتان نیست خیلی تمرکز نکنید. لازم است که انتظارات خود را مشخص کنید، اما زمانی که این کار را کردید روی آن ثابت بمانید.

• مواردی را که باعث حواس پرتی یا رفتار بد در کودک می شود مشخص کنید.
• به کودک اجازه دهید که یک فعالیت را انتخاب کند.
• زمانی که اوضاع مرتب نیست، بهتر است به سمت یک فعالیت مناسب تر تغییر مسیر دهید. برای کودک کارهایی که می تواند انجام دهد را نیز بیان کنید و از تکرار فعالیت های ممنوع اجتناب کنید. به عنوان مثال به جای اینکه بگویید “نباید خواهرت رو اذیت کنی” بهتر است بگویید ” می توانی با خواهرت خیلی مهربون باشی”.
• زمانی که کنترل امور از دستتان خارج شده و می دانید که کاری به جز جر و بحث با کودک نمی توانید انجام دهید، بهتر است از خانه خارج شوید و به پارک یا محیطی دیگر بروید، اما با کودک خود مبارزه نکنید.

جشوا دارای کودک مبتلا به ADHD است و در این زمینه می گوید: ” من به عنوان یک پدر بر روی رفتارهای مثبت تمرکز کردم. اگر کودک بداند که والدینش همیشه طرفدار او هستند، در صورت بروز مشکل و ادامه یافتن بحث کودک متوجه می شود که حتما مشکلی وجود دارد.”

برنامه ریزی کرده و طبق برنامه خود عمل کنید.

کودک لازم است بداند انتظارات، عواقب و پاداش های او چگونه هستند؟ اما با افزایش سن، کودک می تواند در تصمیم گیری در مورد این امور به شما کمک کند. به این ترتیب قوانینی را که وضع کرده به خاطر سپرده و دنبال خواهد کرد.

قوانین تعیین شده را تقویت کنید. زمانی که کودک طبق انتظار رفتار نمی کند، او را با مقایسه کردن با دیگران و تنظیم قوانین دیگر آزار ندهید. به کودک کمک کنید تا احساس قدرت داشته باشد. کودکان در سنین بالاتر نیز به تشویق و اطمینان نیاز دارند.

منبع:

http://www.webmd.com/add-adhd/childhood-adhd/features/adhd-child-discipline?page=3

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

چرا رابطه درمانی کودک و والدین (CPR-T) روش منحصر به فردی است؟

رابطه درمانی کودک و والدین به پدر و مادر این قدرت را می دهد تا تغییرات پایداری در روابط خود با فرزندشان ایجاد کنند. این روش بر اساس اصول این واقعیت است که: بازی زبان کودک است. در کل دنیا بازی برای کودکان بسیار مهم است، زیرا طبیعی ترین راه برقراری ارتباط برای کودکان می باشد. بازی یک روش غریزی است و برای رشد لازم می باشد. بزرگسالان در مورد افکار، تجربیات و احساسات خود صحبت می کنند، اما کودکان از اسباب بازی و بازی کردن برای درک دنیای اطراف خود استفاده می کنند و از طریق روابط افکار و احساسات خود را بیان می کنند. بازی به کودکان امکان برقراری احساساتی را می دهد که درک نمی کنند یا به طریق دیگری نمی توانند بیان کنند.

بازی درمانی یک مداخله موثر برای کودکان مبتلا به مشکلات رفتاری و احساسی می باشد. ما معتقدیم که به اشتراک گذاشتن این مهارت ها به تقویت روابط والدین با فرزندشان کمک می کند. تحقیقات نشان داده اند که والدین با انگیزه با استفاده از مهارت های بازی درمانی می توانند نقش یک درمانگر موثر را برای کودک خود داشته باشند.

زمانی که والدین زبان بازی فرزند خود را درک می کنند، چه اتفاقی می افتد؟

تحقیقات نشان داده اند که رابطه درمانی کودک و والدین می تواند به روش های زیر موثر باشد:

• باعث بهبود رابطه کودک و والدین می شود.
• اعتماد به نفس کودک را افزایش می دهد.
• اعتماد والدین را به مهارت های فرزند پروری و نقش خودشان افزایش می دهد.
• به نیازهای کودکتان به طور موثر پاسخ می دهد.
• توانایی کودک را برای پذیرش و درک محدودیت ها ارتقاء می بخشد.

این روش چگونه کار می کند؟

والدین در این روش از طریق آموزش، نقش بازی کردن، تمرین و مشاهده یاد می گیرند. این والدین از طریق 30 دقیقه بازی برنامه ریزی شده با کودک در طول هفته و اسباب بازی های ارائه شده در این بازی، چگونگی افزایش ارتباط با کودک را فرا می گیرند.

پس از تمرین و اجرای آموزش های جدید، والدین درک بیشتری از کودک خود خواهند داشت. آنها یاد می گیرند که با کودک خود به طور موثرتری ارتباط برقرار کنند، با ایجاد محدودیت های درمانی کنترل بیشتری به عنوان پدر و مادر به فرزند خود داشته باشند و به کودک خود در کنترل امور بیشتر کمک کنند. کودک از بازی کردن با والدین خود تجربه متفاوتی به دست می آورد و به اکتشافاتی دست پیدا می کند که برایش مهم و قابل درک خواهند بود. چگونگی احساس کودک نسبت به خودش تفاوت قابل توجهی در رفتار کودک ایجاد می کند و به بهبود رابطه والدین و کودک نیز کمک می کند.

فرایند درمان و گروه های درمانی

گروه CPR-T یک بار در هفته و به مدت 10 هفته یکدیگر را ملاقات می کنند. هر جلسه 2 ساعت طول می کشد. والدین حداقل یک فرزند بین 3 تا 9 سال دارند. جو گروه دوستانه است و آموزش به صورت تعاملی انجام می شود. این برنامه تحقیقاتی در شمال امریکا انجام شد و توسط گری لندرت تثبیت شده و براساس خانواده درمانی و بازی درمانی انجام شد.

منبع:

http://www.familyservices.bc.ca/index.php/programs-a-services/full-service-listing/477-child-parent-relationship-therapy

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

آرش رستمی

روان درمانگر کودکان

خدمات تخصصی سنجش کودکان،درمان،آموزش والدین ،فرزند درمانیCPRT و بازی درمانی در تهران و در کلینیک های واقع در میدان رسالت و میدان آزادی ارائه می گردد.

جهت کسب نوبت ویزیت با ایشان در شعب رسالت، آزادی و شریعتی اینجا کلیک کنید

تمام صفات انسان، در نهایت کسب لذت و شادی است شاید خیلی از ما هدفمان کسب قدرت ، پول ، تحصیلا و یا اعتبار باشد ولی در نهایت رسیدن به تمام اینها رسیده به شادمانی است و منجر به خوشحالی ما میشود .

به نظر می رسد نسبت معینی از شادی توسط ژن ها از پیش تعیین شده اند اما برای افزایش سطح شادینیز خودمان می توانیم معامله ای کرده و ان را به وجود آوریم.

10 نکته برای افزایش عملکرد و یک زندگی غنی تر و شادتر

1. خواب کافی داشته باشید. هرچند استثناهایی وجود دارد، اکثر افراد نیاز به 7 تا 8 ساعت خواب در شب برای سالم ماندن و بهبود عملکرد خد نیاز دارند ، این روال معمولا انعطاف پذیراست.

2. توجه به نور و تاریکی. نور روشن در شب شامل کامپیوتر، تبلت و تلفن های همراه – می توانند شما را در بیدار نگه داشتن و یا پائین آوردن کیفیت خواب و آرامش شما موثر باشند . نور روشن در صبح – نور خورشید و یا نور روشن داخلی – می تواند به شما یک شروع پر انرژی و کمک به در خواب بهتر در شما را ایجاد کند.

3. به طور منظم ورزش کردن . ورزش سازگار با سن و سلامت خود را (4 یا 5 بار در هفته ایده آل است). در حالت ایده آل، ورزش باید انواع فعالیت ها را از جمله هوازی (گرفتن ضربان قلب خود را تا) ،کار کردن با وزنه (برای تقویت عضلات) و کششی شامل شود.

4. تفکر. انواع مختلف از مدیتیشن توسعه مهارت های مختلف داخلی است.

5. مراقب آنچه می خورید و مینوشید باشید. در حالی که نیازهای غذایی از فردی به فرد دیگر متفاوت است، اما همه می توانند از خوردن محصولات تازه و مواد غذایی و آب آشامیدنی عاری از ناخالصی های سمی بهره مند شوند. محدود کردن مصرف قند، نشاسته سفید، چربی های حیوانی و نمک نیز برای سلامتی شما موثر است .

6. با دوستان و خانواده ارتباط برقرا کنید.

7. نشان دادن محبت هر زمان که ممکن است وآنچه را که دارید قدردان باشید انجام این کار خوب باعث می شود مردم احساس خوب پیدا کنند.

8. اجتناب از عادات بد
9. کاری را که دوست دارید انتخاب کرده تا از آن لذت ببرید. بسیاری از کسانی که زندگی طولانی و شادی دارند افرادی هستند که از کارشان لذت می برند.

10. رویاهای خود را دنبال کنید.حتی اگر رسیدن به انها زمان نیاز درد ولی تلاش کنید تا آنها را دریابید و پیشمان نشوید .

مرکز مشاوره رستا – آلومینا در کرج ارائه خدمات روانشناختی و روانسنجی

بدون تردید بی نظمی ممکن است شکلی از پرخاشگری انفعالی باشد. زمانی که یک شخص در بیان مستقیم عصبانیت و خشم خود دچار مشکل می شود، به این ترتیب خشم خود را در بی نظمی اطراف خود نشان می دهد. با این حال گاهی این بی نظمی ناشی از فشارها و مشغله های زندگیست و به دلیل کمبود وقت اتفاق می افتد.

به هرحال به هر دلیلی، بی نظمی بر روی روابط ما با دیگران، به ویژه روابط ما با اعضای خانواده و همسرمان، تاثیر می گذارد. بی نظمی می تواند ریشه اختلافات و مجادله یا منبعی از خشم نهفته باشد.

اگر بی نظمی تبدیل به یک مشکل شده است، اقدامات ساده زیر می توانند به حل مشکل کمک کنند:

1. به احساسات شریک زندگی خود در مورد بی نظمی های ایجاد شده در خانه گوش دهید. این نشان می دهد که به هم ریختگی و بی نظمی را قبول کرده اید و سعی در برطرف کردن آن دارید.
2. زمان خود را سازماندهی کنید و سعی کنید همه چیز را در جای خود قرار دهید.
3. اگر با انجام کارهای خانه، خانه داری و رسیدگی به مسائل شخصی احساس انزوا می کنید، از دیگران بخواهید در مرتب کردن و چیدن وسائل کمک بخواهید.
4. فضای کمد و کابینت ها را مرتب کنید، طوریکه هر چیزی جای مخصوص داشته باشد و به راحتی پیدا شود.
5. بعضی محیط ها، مانند اتاق خواب و حمام، را به طور کامل از محدوده بی نظمی و آشفتگی خارج کنید.
6. علاوه بر تمام دقت ها هر هفته یا هفته در میان زمانی را به مرتب کردن اختصاص دهید.
7. از هنر بودا استفاده کنید. از لباس ها و کفش هایی بیشتر استفاده کنید که باعث شادی و داشتن احساس خوشایند در شما می شوند.

اگر به هم ریختگی مربوط به خشم پنهان می شود، اقدامات اشاره شده می توانند تا حدی به شما کمک کنند، اما مشکلات اصلی را حل نمی کنند. زوجی که در زمینه این بهم ریختگی ها به من مراجعه کردند، دچار این مشکل بودند و به هم ریختگی و بی نظمی تنها ظاهر مشکل آنها بود.

جیم و فرانکین زمانی که برای مشاوره به من مراجعه کردند، مدت 27 سال بود که با هم ازدواج کرده بودند. پسرهای دو قلوی آنها سال قبل به دانشگاه رفته بودند و دخترشان سال آخر دبیرستان بود. جیم در جلسه های مشاوره به من گفت که مهم ترین مشکل وی با فرانکین بی نظمی اوست.

جیم می گفت: “در اتاق خواب ما حتی نمی توان راه رفت. لباس ها و کفش های فرانکلین از کمدش بیرون ریخته و در کف اتاق پخش شده است.” جیم این بی نظمی ها را در اتاق پسرهایشان هم مشاهده کرده بود و خیلی آشفته شده بود. جیم آدم دمدمی مزاجی نبود، اما مشاهده مداوم این بی نظمی ها او را آزار می داد.

مشکل فرانکلین با جیم این بود که جیم زمان زیادی را به کار خود اختصاص می داد و زمانی که به خانه می آمد هم مشغول لپ تاپ یا تلفن همراه خود بود. او می گفت ما حتی قبل از چک کردن یا نوشتن ایمیل های جیم نمی توانیم شام بخوریم. فرانکلین نسبت به جیم دچار شک شده بود و احساس می کرد شاید مورد خیانت قرار گرفته است. اما جیم همیشه از تماس داشتن با دوستان دوچرخه سوار خود لذت می برد.

از زمانی که من با این زوج آشنا شدم متوجه یک الگوی تکراری در رابطه آنها شدم. هر چه بیشتر فرانکلین چیزهایی می خرید که نیاز نداشت، میزان بی نظمی خانه آنها بیشتر می شد. جیم زمان زیادی را بیرون خانه می گذراند که این باعث ناراحتی و خشم فرانکلین می شد. او احساسات خود را با خرید چیزهای غیر ضروری و بی نظمی در خانه نشان می داد.

مشاوره ازدواج تا حدی شبیه به باز کردن لایه های یک پیاز می باشد. همین که یک لایه به کنار می رود، لایه های درونی تر بیشتر خود را نشان می دهند. فرانکین زندگی خود را دوست داشت. به همین دلیل خانمی را استخدام کرد تا هفته ای یک بار به مرتب کردن خانه اش بپردازد. همچنین از دوستان خود خواست که در برنامه ریزی بهتر به او کمک کنند.

فرانکلین عادت های بد خود را تغییر داد، اما جیم هیچ یک از ویژگی های خود را تغییر نداد. او همچنان وقت زیادی را با دوستان خود می گذراند. ریشه مشکل مربوط به ازدواج آنها عمیق تر بود.

جیم حتی از قبل زمان بیشتری را در محل کار و با دوستان خود می گذراند، زیرا او تصور می کرد فرانکلین به دختر و پسرهایشان نزدیک تر شده است. با بزرگتر شدن بچه ها فرانکلین وقت بیشتری را به آموزش و تصمیم گیری در مورد کودکان می پرداخت. حتی زمانی که فرانکلین رفتارش را تغییر داد و سعی کرد بی نظمی خود را کنترل کند، جیم از اینکه او رفتارش را تغییر داده ناراحت شد.

این زوج در واقع از طریق نمایش خشم خود با هم ارتباط برقرار می کردند. فرانکلین از طریق بی نظم کردن خانه و جیم از طریق دوری از فرانکلین و خانه عصبانیت خود را نشان می دادند. زن و شوهرها تنها زمانی روابط خوب و سالمی خواهند داشت که بتوانند احساسات و عواطف خود را به طور مستقیم بیان کنند.

منبع:

https://www.psychologytoday.com/blog/suffer-the-children/201607/cluttering-is-relationship-issue

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

هیچ کس علت دقیق خوابیدن را نمی داند، اما محققان به یافته های مهمی در زمینه خواب رسیده اند که تا حدی متضاد به نظر می رسد. در ادامه به برخی از این یافته های شگفت انگیز می پردازیم:

اکثر افراد به مدت خیلی طولانی می خوابند.

اکثرا می شنویم که برخی افراد خواب کافی ندارند، اما طبق بررسی های اخیر افرادی نیز بیشتر از 9 ساعت در روز می خوابند که درصد این افراد در حال افزایش است.

طبق نتایج تحقیقی در سال 2013 که در طول دو دهه انجام شد، محققان دریافتند که درصد افرادی که بیش از 9 ساعت در شبانه روز می خوابند در این دو دهه از 28 درصد در سال 1985 به 37 درصد در سال 2007 افزایش یافته است.

به علاوه بارها و بارها شنیده ایم که میزان خواب مردم قبل از این بیشتر بود، اما هیچوقت شواهد خوب و کافی برای این ادعا وجود نداشته است.

به هرحال بهتر است بگوییم تعریف انسان ها از خواب مبهم است و احتمالا در تحقیق شرکت کنندگان مدت زمانی را که در تخت خواب خود می گذرانند به محقق اعلام می کنند و نه مدت زمان واقعی خواب خود.

روزهای برفی خواب انسان بیشتر می شود.

انسان ها به خواب زمستانی نمی روند، اما در روزهای برفی بلند شدن از تخت کمی سخت تر است. بررسی داده های مربوط به نرم افزار ثبت خواب مشخص کرد که افراد در روزهای برفی در طول زمستان در مقایسه با روزهای گرم کمی بیشتر می خوابند.

در طول زمستان به دلیل کاهش تعداد ساعت های روشن روز عادت های خواب تغییر می کنند که بر روی ساعت داخلی بدن تاثیر می گذارد.

ما گاهی هوشیاری بیشتر در نیمی از ذهن خود می خوابیم.

حیوانات دریایی، مانند دلفین، در زمان خواب تنها به نیمی از مغز خود استراحت می دهند، بررسی های اخیر نشان داده اند که پدیده ای مشابه و البته با شدت کمتر در انسان ها رخ می دهد. افراد شرکت کننده در تحقیق در این زمینه، در شب اول در آزمایشگاه در نیمه چپ مغز خود نسبت به نیمه راست آن فعالیت بیشتری نشان دادند.

هوشیاری بیشتر یک نیمکره مغز در طول شب معمولا در محیط های جدید در مغز انسان رخ می دهد – در یک محیط جدید نیمکره چپ مغز مانند یک نگهبان عمل می کند که باعث هوشیاری بیشتر فرد در صورت بروز خطر می شود.

زندگی مدرن در حقیقت خواب ما را می دزدد

فناوری های جدید مانند ابزار الکترونیکی اغلب باعث بیدار ماندن طولانی افراد می شوند. اما محققان کشف کردند که با وجود این فناوری ها و ابزار میزان خواب انسان ها نسبت به قبل تغییری نکرده است.

در تحقیقی که در این زمینه انجام شد، محققان زندگی بومیان افریقا و جنوب امریکا را به عنوان نمونه هایی از اجدادمان، مورد بررسی و تحلیل قرار دادند و دریافتند که این بومیان در شب کمتر از 6.5 ساعت می خوابند – این میانگین کمتر از میزان خواب انسان مدرن است که بین 7 تا 8 ساعت می باشد.

خواب مختل شده بدتر از بیدار ماندن است.

کم خوابی باعث بدخلقی شما می شود، اما خراب شدن و مختل شدن مکرر خواب حتی تاثیر بدتری دارد. محققان دریافتند که دچار اختلال مکرر در خواب خود می شوند روز بعد نسبت به کسانی که دیر خوابیده اند، انرژی کمتری خواهند داشت. علت این مسئله این است که افرادی که به طور مکرر خوابشان قطع می شود، زمان کمتری خواب عمیق دارند.

منبع:

http://www.livescience.com/54507-sleep-surprising-findings.html

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

کودکان مبتلا به بیش فعالی و نقص توجه یا ADHD نیازمند معاینات پزشکی هستند. بیش فعالی به دلیل نبود نظم یا قدرت اراده بروز نمی کند. برای کودکان مبتلا به بیش فعالی می توان محدودیت هایی تنظیم کرد، برنامه روزانه ترتیب داد و انتظاراتی از آنها داشت، اما به یاد داشته باشید که بیش فعالی نوعی اختلال پزشکی محسوب می شود. مراجعه و مشورت با پزشک به مدیریت بهتر علائم کمک می کند.

حتی اگر علت بیش فعالی کودک مشخص نباشد، اما به طور قطع ژنتیک و شیمی مغز در بروز این مشکل درگیر هستند.

لزوما تمام کودکان مبتلا به ADHD دچار بیقراری و بیش فعالی نیستند. در حقیقت 3 نوع بیش فعالی وجود دارد:

1. کودکان عمدتا بی توجه – این کودکان در تمرکز دچار مشکل می شوند، به راحتی حاسشان پرت می شود و در دنبال کردن راهنمایی ها و مکالمات دچار مشکل می شوند.
2. عمدتا بیش فعال و ضربه ای – این کودکان بیقرار هستند، زیاد صحبت می کنند، حوادث زیادی را به بار می آورند و نمی توانند صبر کنند.
3. نوع سوم ترکیبی از نوع 1 و 2 می باشد که رایج ترین نوع بیش فعالی همین نوع است.

در بین کودکانی که به مدرسه می روند، پسرها بیشتر به بیش فعالی مبتلا هستند. بین کودکان 4 تا 17 سال پسران دو برابر دختران مبتلا به بیش فعالی تشخیص داده می شوند.

دختران بیشتر به نوع عمدتا بی توجه، نوع 1، مبتلا هستند. بیش فعالی در دختران معمولا نادیده گرفته می شود، زیرا کم توجهی آنها به عنوان رویا پردازی و عدم تشخیص مطرح می شود. دختران معمولا کمتر باعث اختلال می شوند و نیز کمتر دچار مشکلات یادگیری هستند.

به یاد داشته باشید که همه کودکان بیقرار لزوما به بیش فعالی مبتلا نیستند. گاهی بیقراری بخشی از رفتارهای طبیعی می باشد. بیقراری، کمبود توجه و ناتوانی در گوش دادن یا دنبال کردن دستورات همیشه علائم بیش فعالی نمی باشند. برای تشخیص ADHD پزشکان دنبال علائمی هستند که عبارتند از:

• 6 نشانه از بی توجهی یا بیش فعالی یا تکانشگری
• علائم ADHD که بر روی رفتار کودکان حداقل در خانه، مدرسه یا موقعیت های اجتماعی تاثیر می گذارند.
• تداوم علائم به مدت 6 ماه یا بیشتر

اگر نگران ADHD هستید، به پزشک مراجعه کنید. حدود 12 درصد از کودکان مبتلا به این اختلال می باشند.

ADD و ADHD گاهی با هم اشتباه گرفته می شوند که بهتر است بدانید این دو با هم یکی نیستند. سال ها اختلال نقص توجه یا ADD برای انواع مشکلات توجه مورد استفاده قرار می گرفت.

امروز اختلال نقص توجه بیش فعالی یا ADHD به عنوان یک عبارت کلی در نظر گرفته می شود و ADD به عنوان یکی از مولفه های ADHD در نظر گرفته می شود. ADD به عنوان نوع عمدتا بی توجه نیز در نظر گرفته می شود.

یافته های جدید این امکان را برای پزشکان و متخصصان فراهم آورده که بتوانند ADHD را در سن 4 سالگی تشخیص دهند. پیش از سال 2011 پایین ترین سن برای تشخیص ADHD در 6 سالگی بود. تشخیص سریعتر این اختلال این امکان را برای پزشکان فراهم می کند که به درمان بیماری بپردازند و میزان موفقیت در درمان بیماری بیشتر باشد.

حدود دو سوم کودکان مبتلا به ADHD به بیماری ها و شرایط دیگری نیز مبتلا می شوند، از جمله:

• ناتوانی در یادگیری
• اضطراب
• افسردگی
• اختلال نافرمانی مقابله ای
• اختلالات رفتاری
• تاخیر در یادگیری یا رشد زبان

وجود دیگر بیماری ها همراه با ADHD تشخیص این اختلال را سخت تر می سازد.

بسیاری تصور می کنند که اختلال ADHD در سنین بزرگسالی نیز همراه کودک می ماند، اما با روش های درمانی مبتلایان به این اختلال در دوره کودکی و نوجوانی قادر به مدیریت علائم خود هستند.

درمان ADHD معمولا بخش های مختلفی دارد. حدود 70 تا 80 درصد کودکان مبتلا به ADHD به داروهای محرک پاسخ می دهند. اما همه این داروها برای تمام کودکان مبتلا به ADHD مفید نیستند. بسیاری از آنها باید مورد امتحان قرار گیرند تا مناسب ترین دارو برای بیمار پیدا شود.

اصلاح رفتار و روان درمانی اغلب به کودک مهارت های جدید آموزش می دهد و به وی کمک می کند تا رفتارهای خود را مدیریت کرده و با دیگران تعامل برقرار کند.

والدین و دیگر افرادی که کار مراقبت از کودک را انجام می دهند نیز باید در مورد ADHD آموزش ببینند. یادگیری چگونگی تنظیم سیستم پاداش می تواند به کودک کمک کند. به علاوه چگونگی مدیریت اضطراب در کودک مبتلا به ADHD بسیار مهم می باشد. خانواده درمانی نیز گاهی بخشی از فرایند درمان محسوب می شود.

استفاده از محرک ها (مانند Adderall، Concerta، Focalin، Ritalin، Vyvanse) برای درمان برخی شرایط و کنترل علائم کمی عجیب به نظر می رسد، اما در واقع این داروها برای تحریک بخش هایی از مغز که کار کنترل، تمرکز و منظم سازی را انجام می دهند مورد استفاده قرار می گیرند. گرچه هیچ درمانی برای ADHD وجود ندارد، اما به نظر می رسد این داروها در کنترل علائم نقش مهمی دارند.

رژیم غذایی مدیترانه ای انتخاب خوبی برای کودکان مبتلا به ADHD می باشد. این رژیم غذایی در واقع دارای سالم ترین نوع غذاها برای تمام کودکان می باشد. هیچ گونه شواهدی در مورد ارتباط بین رژیم غذایی و بروز ADHD وجود ندارد. اما متخصصان معتقدند که کودکان مبتلا به ADHD با مصرف رژیم غذایی متعادل مانند غذاهای مدیترانه ای عملکرد بهتری دارند.

این کودکان بهتر است به میزان زیادی میوه، سبزیجات، غلات سبوس دار، پروتئین و امگا 3 مصرف کنند و از مصرف چربی های اشباع شده، قند و افزودنی ها و غذاهای فرآوری شده اجتناب کنند.

معلم ها و مربیان کودکان نمی توانند این اختلال را تشخیص دهند اما می توانند مشکلات و علائم مربوط به بیماری را بشناسند چرا که کودکان زیادی مبتلا به این اختلال را دیده اند.

راهنمایی های معلمان می تواند مفید باشد اما برای تشخیص کامل و درمان بیماری باید به پزشک مراجعه کنید.

گرچه بی توجهی یکی از مهم ترین علائم مربوط به بیش فعالی می باشد، اما کودکان مبتلا به این اختلال می توانند بر روی فعالیت های محرک تمرکز کنند. فعالیت هایی که پر از تصاویر، صدا و فعالیت های جسمی هستند، توجه این کودکان را به خود جلب می کنند.

کودکان مبتلا به ADHD نمی توانند هر زمان که می خواهند توجه خود را جلب چیزی کنند یا از آن پرت کنند. آنها در توجه و تمرکز کردن به برخی موقعیت ها دچار مشکل هستند. انجام فعالیت هایی که نیازمند توجه طولانی مدت است – مانند انجام تکالیف مدرسه – معمولا برای این کودکان سخت می باشد.

منبع:

http://www.webmd.com/add-adhd/childhood-adhd/rm-quiz-truth-childhood-adhd?ecd=wnl_add_071116&ctr=wnl-add-071116_nsl-ld-stry_1&mb=f0crAvSFnMwQkzFgOShaz%40HnVev1imbCGB%2fpBEfdzfI%3d

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

- - , .
.

ابروها

آیا ابروهایتان مانند یک باغ نامرتب است؟ با یک بار مرتب کردن آنها می توانید صورتی بهتر و آراسته تر داشته باشید. فراموش نکنید که مرتب کردن ابروها را تکرار نکنید. انجام این کار با فاصله حداقل 6 تا 8 هفته خوب می باشد.

بوی بد دهان

بوی بد دهان عامل مهمی در فاصله گرفتن اطرافیان از ماست. اما چطور می توانید به بوی بد دهان خود پی ببرید؟ این روش می تواند راه حل خوبی باشد: پشت دست خود را لیس زده و کمی منتظر بمانید، سپس بخش مورد نظر را بو کنید. علل مختلفی باعث بوی بد دهان می شوند. اگر علیرغم تلاش های انجام شده همچنان مشکل بوی بد دهان را دارید، به پزشک مراجعه کنید. ممکن است علت آن عفونت یا چیز دیگری باشد.

موی بینی و گوش

شاید کمی ظالمانه به نظر برسد که وقتی موی سر شروع به ناپدید شدن می کند، در بخش های دیگری شروع به رشد می کند که اصلا دلخواه شما نیست. اگر موهای بینی شما رشد کرده اند، سعی در کندن آنها نکنید، زیرا این موها در حقیقت هوای وارد شده به ریه را تمیز می کنند و به علاوه کندن آنها بسیار دردناک است. می توانید از آنها را با مرتب کننده های برقی کوتاه کنید. از این وسیله برای موهای گوش نیز می توانید استفاده کنید.

مراقبت از دست و ناخن

حتی اگر به دست ها و ناخن های خود خیلی اهمیت نمی دهید، اما فراموش نکنید که این دو عضو همیشه و همه جا توجه دیگران را به خود جلب می کنند – به عنوان مثال هر بار که با کسی دست می دهید. ناخن های کثیف و نامرتب مردانه نیستند. بهتر است ناخن های خود را به طور منظم تمیز کنید.

موهای کم پشت

اگر موهایتان کم پشت شده اند، سعی نکنید با بلند کردن موها یا آرایش های پیچیده مو آنها را پنهان کنید یا قسمت های کم پشت سر خود را بپوشانید. مطمئن باشید هیچ کس گول نمی خورد. موهای خود را کوتاه کنید یا آنها را به طور کامل بتراشید. با این کار بهتر به نظر می رسید و هیچ چیزی برای شرمندگی وجود ندارد.

بوی بدن

ادکلن بزنید. به یاد داشته باشید اگر ادکلن استفاده می کنید، از صابون های عطری، اسپری پس از اصلاح، خمیر ریش و ضد عرق استفاده نکنید. با این کار رایحه های مختلف را با هم ترکیب می کنید. زمانی که قرار است عطری همراه شما باشد، بهتر است یک عطر و رایحه ثابت داشته باشید. هر چه از مواد عطری بیشتری استفاده کنید، پوست خود را بیشتر تحریک می کنید.

در هنگام اصلاح کردن صبور باشید

اکثر مردان روزانه اصلاح می کنند، اما خیلی از آنها این کار را به خوبی انجام نمی دهند. بسیاری از آنها این کار را با عجله و شتاب انجام می دهند. به عنوان مثال خیلی از آقایان برای تراشیدن سریع تر ریش های خود از مقدار زیادی خمیر ریش استفاده می کنند. اگر در زمان دوش گرفتن اصلاح می کنید، بگذارید آب به پوست و موها برسد و آنها را کاملا مرطوب کند. یا خمیر ریش را 3 دقیقه قبل از شروع کار روی صورت خود بمالید تا کاملا در مو نفوذ کند.

هر جه تعداد لبه های ژیلت شما بیشتر باشد، به معنای بهتر بودن آن نیست، به ویژه اگر یک قسمت را برای چند بار اصلاح می کنید. اصلاح کردن های زیاد و با فاصله زمانی کم باعث آسیب دساندن به پوست می شود. اگر با کمی ته ریش به سر کار بروید بهتر از این است که به خاطر زخم های ناشی از اصلاح تکه های دستمال کاغذی روی صورت داشته باشید. اگر موهای زیر پوستی دارید، بهتر است به جای کف از ژل ریش تراشی استفاده کنید یا صورت خود را لایه برداری کنید و یا موها را در جهت روش آنها بتراشید.

محافظت از پوست در مقابل آفتاب

پس از گذشت 3 تا 4 دهه خورشید تاثیر خود را بر روی پوست شما خواهد گذاشت. اکثر چروک هایی که روی صورت ظاهر می شود، به افزایش سن ارتباط می دهیم اما در حقیقت نتیجه آسیب های ناشی از نور خورشید می باشند. برای کمتر کردن میزان چین چروک های صورت خود بهتر است از کرم های ضد آفتاب دارای SPF حداقل 30 استفاده کنید.

چگونگی شستشوی صورت

آیا صورت خود را با همان صابونی می شویید که برای شستن بخش هایی مانند زیر بغل یا آرنج استفاده می کنید؟ اما این کار درستی نیست. نه تنها پوست صورت شما حساس است، بلکه قسمتی است که مورد توجه همه قرار می گیرد. از مصرف صابون های خشک کننده و عطری اجتناب کنید. بهتر است از پاک کننده های غیر صابونی استفاده کنید.

مراقبت از پاها

پا بخشی است که بسیار مورد غفلت مردان قرار می گیرد. اما به یاد داشته باشید اطرافیان شما و به ویژه همسرتان به آنها توجه زیادی می کنند. ناخن های پای خود را مرتب کنید. پاهایتان را توی آب قرار دهید و پوست های مرده را از روی آن ببرید. مطمئنا نتیجه این اقدامات برای شما و همسرتان خوشایند خواهد بود.

منبع:

http://www.webmd.com/men/ss/slideshow-men-self-care?ecd=wnl_spr_071316&ctr=wnl-spr-071316_nsl-promo-h_2&mb=f0crAvSFnMwQkzFgOShaz%40HnVev1imbCGB%2fpBEfdzfI%3d

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

- - , .
.

11 ماده غذایی که باعث تولید گاز می شوند، عبارتند از:

سیب

این میوه پر طرفدار حاوی سوربیتول است که به طور طبیعی در بسیاری از میوه ها موجود می باشد. بدن برخی افراد نمی تواند به درستی این قند را جذب کند که باعث تولید گاز و نفخ می شود. این امر منجر به بروز اسهال، به ویژه برای کودکان، می شود.

تمشک

مطمئنا همه شما از خوردن تمشک لذت می برید. قند طبیعی موجوددر این میوه برای افرادی که نمی خواهند از مواد قندی استفاده کنند، مفید است. اما این میوه همیشه هم مفید نیست. اگر با سوربیتول موجود در این میوه مشکل گوارشی پیدا کنید، احساس نفخ خواهید کرد و دچار دل درد، اسهال یا تهوع خواهید شد.

هندوانه

این میوه تابستانی پرطرفدار حاوی فروکتوز، قند موجود در میوه، می باشد. بدن ممکن است در هضم آن دچار مشکل شود و منجر به نفخ می شود. گرچه به ندرت رخ می دهد، اما مشکل داشتن با هندوانه ممکن است ژنتیکی باشد. پزشکان این مشکل را عدم تحمل موروثی فروکتوز نامیده اند که آزمایش خون می تواند وجود این مشکل را در بدن تایید کند.

کنگر فرنگی

این سبزی حاوی قندی است که فروکتان نامیده می شود و باعث تولید گاز در بدن می شود. اگر پس از خوردن این سبزی احساس خوبی ندارید، بهتر است از مصرف آن اجتناب کنید.

سیب زمینی

سیب زمینی می تواند یک گزینه خوب در کنار شام باشد. نشاسته موجود در سیب زمینی باعث تولید گاز و ایجاد نفخ می شود.

قارچ شیتاکه

این نوع قارچ باعث ایجاد بوی بد می شوند که علت آن وجود مانیتول می باشد. مانیتول یک قند طبیعی دیگر است. این قند باعث تولید گاز می شود و اگر مقدار زیادی از آن مصرف کنید، مانند یک ملین عمل می کند.

نخود فرنگی

این سبزی دارای قندی به نام گالاکتو – الیگوساکارید است که باکتری های روده را تغذیه می کند و باعث تولید گاز می شود. این امر منجر به یک تجربه نه چندان خوشایند پس از صرف غذا می شود.

قهوه

کافئین موجود در این نوشیدنی پر طرفدار منجر به نیاز مکرر شما به استفاده از دستشویی می شود. اگر پس از نوشیدن قهوه احساس نیاز فوری به دستشویی دارید یا دچار معده درد می شوید، بهتر است میزان مصرف کافئین خود را کاهش دهید.

نوشابه

نوشابه ها برای برخی افراد یک ماشین پر از گاز محسوب می شوند. این ویژگی به دلیل فراکتوز افزوده شده می باشد.

آدامس

جویدن آدامس باعث مکیدن هوا به داخل روده می شود. آدامس های بدون شکر معمولا حاوی سوربیتول و زایلیتول هستند که جایگزین شکر می باشند. این مواد در بدن برخی افراد تولید گاز کرده یا مانند یک ملین عمل می کنند.

آب نبات های سفت

در زمان مکیدن این آب نبات ها هوا را به داخل معده خود می کشید. به علاوه برخی آب نبات ها با استفاده از زایلیتول، سوربیتول یا دیگر قندهایی شیرین شده اند که در برخی افراد باعث ناراحتی معده می شوند.

منبع:

http://www.webmd.com/digestive-disorders/ss/slideshow-surprise-gas-causes?ecd=wnl_spr_071316&ctr=wnl-spr-071316_nsl-promo-h_1&mb=f0crAvSFnMwQkzFgOShaz%40HnVev1imbCGB%2fpBEfdzfI%3d

منبع: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

- - , .
.

ارزش های شما اصول اخلاقی و معنوی شما هستند. این ارزش ها اغلب راهنمایی برای تصمیم گیری ها و چگونگی انتخاب مسیر زندگی محسوب می شوند. شما مطمئنا نسبت به ارزش های شخصی خود احساس بهتری دارید. اما تعریف ارزش های خانواده تان کمی سخت خواهد بود، زیرا افراد بیشتری را باید در نظر داشته باشید. با این حال با تامل و برقراری ارتباط می توانید راه های موثری برای تعریف ارزش های خانواده خود پیدا کنید.

1. تامل بر روی اولویت ها

• ساختار شکنی ارزش های خود و خانواده: ارزش ها هم مهم و هم شخصی هستند، اما افراد کمی ارزش های شخصی خود را انتخاب می کنند و اکثرا ارزش هایی را دنبال می کنند که از دوران کودکی فرا گرفته اند. برای ساختار شکنی ارزش های خود به دوران کودکیتان فکر کنید و مشخص کنید چه ارزش هایی را جذب کردید:

به ارزش های خاصی فکر کنید. به عنوان مثال آیا والدین شما برای مذهب، آموزش یا مال و ثروت ارزش قائل بودند؟ این مسئله تا چه اندازه بر روی شما تاثیر گذاشت؟

از والدین خود بخواهید تا در مورد ارزش هایشان با شما صحبت کنند. نظر آنها را در مورد ارزش های خانواده بپرسید و اینکه در رشد شما چه نقشی داشته اند.

• در مورد انتخاب های اصلی زندگی فکر کنید. زمانی که به ارزش های گذشته خود فکر می کنید، زمانی را نیز صرف فکر کردن به این مسئله کنید که آیا همان ارزش ها را در طول زندگی خود حفظ کرده اید؟ به تصمیمات مهمی که در زندگی خود گرفته اید، فکر کنید. آیا خانواده شما همان ارزش های اولیه را انعکاس داده اند؟ یا با افزایش سن اهمیت این ارزش ها کمتر شده است؟ سوالاتی از این قبیل به شما کمک می کنند تا ارزش های خود را تعریف کنید.

به علاوه شما می توانید به انتخاب شغل خود فکر کنید. به عنوان مثال اگر مبارزه برای عدالت اجتماعی یکی از ارزش های مهم برای شماست، آیا کاری که انتخاب کرده اید با این مسئله مطابقت دارد یا خیر؟

یکی از راه های کشف ارزش هایتان این است که ببینید پول خود را چگونه خرج می کنید. آیا بیشتر پول شما صرف سرگرمی یا مسافرت می شود؟ یا پول زیادی را خرج خیریه و مسائل سیاسی می کنید؟

• به ارزش های رایج فکر کنید. لیستی از تمام ارزش هایی که برایتان مهم است، تهیه کنید. این یکی از بهترین راه ها برای اعضای خانواده است تا به ارزش های مورد نظر خود فکر کنند. از همه اعضای خانواده بخواهید که لیستی مشابه تهیه کنند. سپس هر یک از اعضا می توانند این ارزش ها را اولویت بندی کرده و تعیین کنند کدام یک مهم تر است.

ارزش های مشترک عبارتند از صداقت، تعادل، سخاوت، طنز، آموزش، خرد و شفقت. زمانی که ارزش هایی مانند همکاری، ثبات مالی، فروتنی و صبر و شکیبایی را مورد بررسی قرار می دهید، خانواده خود را نیز در نظر بگیرید.

به مولفه های دیگر ارزش ها نیز فکر کنید. مولفه هایی مانند شخصیت، شغل، دوستان و غیره. به لیست ارزش های خود نگاه کرده و فکر کنید که هر یک مربوط به کدام یک از این مولفه می شود.

2. برقراری ارتباط با خانواده

• سوال بپرسید. وقتی که به ارزش های شخصی خود فکر کردید، زمان آن رسیده که آنها را با دیگر اعضای خانواده نیز در نظر بگیرید. به این منظور لازم است اعضای خانواده به خوبی با یکدیگر ارتباط داشته باشند. این ارتباط با پرسیدن سوال آغاز می شود.
• از اعضای خانواده بخواهید که در مورد این ارزش ها به بحث و گفتگو با یکدیگر بپردازند. این سوال نیز مطرح شود که مهمترین ارزش خانواده کدام است؟
• به بررسی این مسائل نیز بپردازید که چه چیزی باعث شادی خانواده می شود؟ این شادی چه تاثیری بر روی خانواده دارد؟
• دیگر سوالاتی که می توانید بپرسید عبارتند از: چه چیزی در خانواده باعث افتخار تمام اعضاست؟ زمانی که وارد خانه می شوید، انتظار چه چیزی را دارید؟ چه مسئله ای در خانواده باعث آزار شما می شود؟ چه چیزی در خانواده وجود دارد که در بین دوستانتان نیست؟
• از اعضای خانواده بخواهید که به طور مجزا به هر یک از این سوالات پاسخ دهد و سپس تمام پاسخ ها را با یکدیگر مقایسه کنید.
• اعضا را به پرسیدن سوالات مختلف تشویق کنید.
• شنونده خوبی باشید. در زمان بحث و گفتگو گوش دادن به تمام مسائل بیان شده بسیار مهم است. برای اینکه نشان دهید به حرف های دیگران گوش می دهید می توانید در مورد صحبت هایشان سوالاتی بپرسید.
• ارزش های خانواده را تثبیت کنید. پس از اینکه زمانی را به تبادل نظر و صحبت با خانواده خود گذرانده و از آن لذت برده اید، وقت آن رسیده که به طور واضح تر در مورد ارزش های خود صحبت کنید. نوشتن به اعضای خانواده کمک می کند تا وضوح ذهنی بهتری در مورد مسائل مشترک داشته باشند.

• از اعضا بخواهید که هر کدام 2 یا 3 مورد را به عنوان مهم ترین ارزش ها در نظر بگیرند.
• فرزندان خود را نیز وارد بحث و گفتگو کنید. ارزش های خانواده را به عنوان یک تصمیم خانوادگی تعریف کنید. اگر فرزندان شما در دوره نوجوانی هستند، اطمینان حاصل کنید که احساس می کنند بخش مهمی از این تصمیم گیری هستند و در مورد اعتقادات و نظراتشان سوالاتی بپرسید.
• اگر سن فرزندتان کم است می توانید از وی بخواهید تصویری از خانواده خود بکشد و به این ترتیب موارد مورد علاقه او را در مورد خانواده خود درک کنید.
• ماموریت تعیین کنید. پس از اینکه در مورد ارزش ها بحث و گفتگو کردید و ترزش های خانواده تثبیت شدند، می توانید عبارتی را به شکل یک ماموریت بیان کرده و یادداشت کنید. این عبارت یک بیان رسمی از ارزش های مشترک خانواده است.
• سپس علت انتخاب ارزش مورد نظر را به عنوان ارزش مشترک خانواده بیان کنید.

3. اجرای ارزش ها

• روزانه به ارزش های خود فکر کنید. هر روز زمانی را به فکر کردن در مورد ارزش ها اختصاص دهید. در انتهای روز از خود بپرسید که فعالیت های روزتان تا چه اندازه با ارزش های تعیین شده مطابقت داشت. از دیگر اعضای خانواده نیز بخواهید به این مسئله فکر کنند.
• به عنوان یک خانواده با هم در ارتباط بمانید. هر روز زمانی را به گذراندن در کنار خانواده اختصاص دهید. هر چه زمان بیشتری را با هم سپری کنید، تجربیات مشترک بیشتری خواهید داشت. کنار هم بودن به شما کمک می کند تا یکدیگر را بیشتر بشناسید.
• انتخاب های مثبت در زندگی خود داشته باشید. ارزش های شما بخش مهمی از فرایند تصمیم گیری در زندگی شما هستند. قبل از هر تصمیم گیری ارزش های خانواده خود را در ذهن داشته باشید. به عنوان مثال اگر یکی از ارزش های خانواده آموزش می باشد، بهتر است در محیطی با مدارس خوب زندگی کنید.
• ارزش های خود را مدل قرار دهید. بهترین راه برای ادغام ارزش های خانواده در زندگی روزانه این است که اطمینان حاصل کنید فعالیت های شما آن ارزش ها را منعکس می کنند. اطمینان حاصل کنید که انتخاب های شما در راستای ارزش های خانواده شما هستند.
• از ارزش های خانواده خود برای رسیدن به اهداف خانواده استفاده کنید. ارزش ها بسیار مهم هستند، زیرا آنها به تعیین انتخاب ها و فعالیت ها کمک می کنند. زمانی که به ارزش های خانواده فکر می کنید، بهتر است اهداف خانواده خود را نیز در نظر بگیرید. ارزش ها نقش مهمی در چگونگی رسیدن شما به اهدافتان دارند.

منبع:

http://www.wikihow.com/Define-Your-Family-Values

منبع: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

- - , .
.

توماس ادیسون می گوید: زمان تنها سرمایه ای است که انسان دارد و تنها چیزی که نمی تواند آن را از دست بدهد.

آیا تا به حال آرزو کرده اید که ای کاش وقت بیشتری داشتید و می توانستید کارهای بیشتری انجام دهید؟ آیا تاکنون روزهایی داشته اید که بسیار پر مشغله اما غیر مفید بوده اند؟ مطمئنا دوست دارید مفیدتر باشید و تمام کارهای خود را در پایان هر روز به طور کامل انجام داده باشید.

در ادامه 10 نکته بیان می شوند که به شما کمک می کنند تا زمان خود را مدیریت کنید.

1. مشغله را با بهره وری اشتباه نگیرید. اغلب افراد خیلی مفید نسبت به دیگران مشغله کمتری دارند. برای مفید بودن لازم نیست پر مشغله باشیم، ماننند مورچه ها، مهم این است که مشغله ما در رابطه با چیست.
2. مسائل فوری را با مسائل مهم اشتباه نگیرید. زمان شما محدود است، بنابراین زمان خود را برای زندگی کسی دیگر تلف نکنید.
3. مسئله مهم در رابطه با مدیریت زمان، مدیریت خود می باشد. مهم این است که بدانید زمان پرواز می کند و شما باید بتوانید از زمان خود نهایت استفاده را ببرید.
4. قانون 20 از 80 را در رابطه با مدیریت زمان به یاد داشته باشید. این قانون می گوید 80 درصد از اهمیت آنچه ما در یک روز انجام می دهیم فقط در 20 درصد فعالیت ها خلاصه می شود.بنابراین اگر بر روی 20 درصد از مهم ترین فعالیت ها تمرکز کرده اید، احساس سازندگی و رضایت بیشتری خواهید داشت.
5. از یک برنامه ریزی خوب روزانه استفاده کنید. بهترین برنامه ریزی حداقل شامل یک صفحه کامل خواهد بود که برای هر کار یک ساعت در روز اختصاص داده شده است. این جمله را به یاد داشته باشید: “من باید به ساعت حکومت کنم نه اینکه ساعت حاکم من باشد.”
6. زمان واجب را از زمان های اختیاری مجزا کنید. در برنامه ریزی روزانه خود زمانی را که به دیگران اختصاص می دهید مجزا در نظر بگیرید، به عنوان مثال باید در مکان خاصی باشید یا با کسی قرار دارید. زمان اختیاری یعنی زمانی که در دست دارید و مدیریت آن به دست خود سماست. می توانید برای این زمان مدیریت کنید.
7. برای خود لیست درست کنید. در آغاز هر روز لیستی از کارهای خود را ایجاد کنید.
8. اولویت بندی کنید. در لیستی که ایجاد کرده اید کنار هر گزینه اولویت مربوط به آن را با عدد یا با حروف انگلیسی (A, B ,…) مشخص کنید. با این روش برنامه ریزی به موفقیت مورد نظر می رسید. برای سازماندهی درست هر دقیقه یک ساعت زمان به دست می آورید.
9. طبق برنامه ریزی خود عمل کنید. ابتدا بر روی کامل کردن اولویت های خود در لیست تمرکز کنید. هر یک از فعالیت های لیست که کامل شد کنارش یک تیک بگذارید. با این سیستم حتی اگر 20 درصد از کارهای لیست را انجام دهید، در واقع 80 درصد از مهم ترین کارهای خود را انجام داده اید. تا زمانی که نتوانیم زمان خود را مدیریت کنیم، هیچ چیز دیگر را نمی توانیم مدیریت کنیم.
10. آنچه را که امروز نمی توانید انجام دهید به لیست کارهای فردا انتقال دهید و مجددا اولویت بندی کنید.

در نتیجه وقتی زمان خود را به خوبی مدیریت می کنیم، می توانیم به بهترین شکل مفید باشیم و از زندگی خود لذت برده و زمان استراحت بیشتری خواهیم داشت. زمان برابر زندگیست، بنابراین اگر زمان خود را تلف کنید انگار زندگی خود را تلف کرده اید و اگر به زمان حکومت کنید، درست مثل این است که به زندگی حاکم شده اید.

منبع:

https://www.psychologytoday.com/blog/communication-success/201206/how-be-ultra-productive-10-tips-mastering-your-time

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

- - , .
.

یادگیری یک زبان جدید کار سختی است. این کار نیازمند مهارت حفظ لغات جدید، یادگیری چگونگی کنار هم قرار دادن لغات به روش صحیح و ترکیب آنها با دانش زبانی موجود می باشد. در یک تحقیق جدید این مهارت ها از طریق تصویربرداری مغز مشاهده شدند.

دستاورد مهم این بود که مغز به این مسئله دقت می کند که آیا ویژگی های زبان جدید شباهتی به ویژگی های گرامری زبان مادری دارد یا خیر. اگر مشابه باشند مغز از گرامر خود برای یادگیری زبان جدید استفاده می کند. و اگر ترتیب لغات زبان جدید با زبان مادری متفاوت باشند، لازم است که مغز یک مجموعه گرامری جدید بسازد. برای اولین بار محققان نشان داده اند که استفاده از ویژگی های زبان مادری در یادگیری یک زبان جدید به مغز کمک می کند.

زمانی که ترتیب ناآشنای لغات تکرار می شوند، فعالیت مغز در نواحی مربوط به شبکه مغز افزایش می یابد که این نواحی در یادگیری زبان مادری نیز درگیر هستند. فعالیت افزایش یافته ممکن است مکانیسمی از مغز را منعکس کند که یک شبکه عصبی برای پردازش ترتیب لغات جدید ساخته و تقویت کند.

زمانی که ترتیب آشنای لغات تکرار می شود، فعالیت مغز در بخش های مربوط به زبان کاهش می یابد. کاهش فعالیت نشان می دهد که یک ساختار شناخته شده در یک زبان جدید مانند یک ساختار در زبان مادری رفتار می کند. پردازش یک ساختار شناخته شده و آشنا برای مغز خیلی آسانتر است. به طور کل این تحقیق نشان می دهد که برای ساختارهای جدید و ساختارهای زبان مادری از نواحی مشابه مغز استفاده می کنیم.

منبع:

https://www.sciencedaily.com/releases/2016/06/160629125943.htm

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

- - , .
.

دکتر لیدا کیانی مهر

متخصص طب فیزیکی و توانبخشی

دارای بورد تخصصی طب فیزیکی و توانبخشی

حیطه کاری:

• کمر درد(درمان غیر جراحی دیسک های کمری و ارتروز کمر)
• درد های گردن(درمان غیر جراحی دیسک های گردنی و ارتروز گردن)
• ارتروز و سابیدگی مفاصل
• درد های زانو(درمان ارتروز زانو شامل ورزش درمانی و تزریقات مفصلی و سلول درمانی و…)
• درد های شانه و ارنج و مچ دست و مفصل ران و مچ پا و …..
• درمان خواب رفتگی و گز گز اندام ها
• خار پاشنه
• کشیدگی و التهاب های تاندونی
• اصلاح بد فرمی های پا و صافی کف پا
• نوار عصب و عضله
• ورزش درمانی و اصلاح مشکلات ساختاری ستون فقرات
• تجویز اورتز و پروتز
• درد های مزمن اندام ها
• PRP(platelet rich plasma)
• اوزون تراپی
• توانبخشی کودکان مبتلا به فلج مغزی(CP) و افراد SCI و افراد مبتلا به MS و سکته مغزی و ….

رزومه دکتر کیانی مهر

Personal Information

Current Position: Specialist of Physical Medicine and Rehabilitation,Bahonar Hospital,Alborz University of Medical Sciencese

Bo:12-11-198

Education

1996: Diploma in experimental sciences, National Organization for Development of Exceptional Talents (NODET) (Farzanegan school), graduate score average of 19.70 (from total 20), Isfahan, Iran.

2004-2011: Medical Student, Faculty of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Iran.

2009-2011: Medical Inteship, Isfahan University of Medical Sciences Teaching Hospitals.

September 2012 to September 2015: Resident of Physical Medicine and Rehabilitation, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran.

Publications and presentations

Articles in Physical Medicine and Rehabilitation jouals

Babak Vahdatpour, Lida Kianimehr, Mohmmad Hossein Ahrar .Autologous platelet‑rich plasma compared with whole blood for the treatment of chronic plantar fasciitis; a comparative clinical trial. Adv Biomedcal Res. 2016 May 11;5:84. doi:10.4103/2277-9175.182215

Babak Vahdatpour, Lida Kianimehr , Ahmad Moradi, Shila Haghighat. Beneficial effects of platelet-rich plasma on improvement of pain severity and physical disability in patients with plantar fasciitis: A randomized trial. . Adv Biomedcal Res. 2016 june 12;7:85.

Articles in neurology jouals

Saeed Khosrawi, Lida Kianimehr, Somayeh Andalib. The prevalence of Martin Gruber anastomosis in Iranian subjects by electrodiagnostic criteria.Iran J Neurology .2015 Oct 7;14(4):231-2.

Fatehi F, Shaygaejad V, Kianimehr L, Dehghani A. Optical coherence tomography versus visual evoked potential in multiple sclerosis patients. Iran J Neurol. 2012;11(1):12-5.

Posters

Saeed Khosrawi, Lida Kianimehr, Somayeh Andalib. The prevalence of Martin Gruber anastomosis in Iranian subjects by electrodiagnostic criteria.Iran J Neurology .2015 Oct 7;14(4):2

- - , .
.

تست های هوش آزمون های روانشناسی هستند که برای اندازه گیری عملکردهای ذهن مانند منطق، درک و قضاوت/ف طراحی می شوند.

هدف از برگزاری تست های هوش رسیدن به یک ایده آل از پتانسیل های فکری افراد می باشد. این آزمون ها حول مجموعه محرک هایی طراحی شده اند تا نمره ای را براساس مدل طراح آزمون از آنچه هوش را تشکیل می دهد، به فرد شرکت کننده بدهند.

تست های هوش زیادی وجود دارد که همه آنها یک توانایی را مورد ارزیابی قرار نمی دهند. گرچه این تست ها دارای جنبه هایی مرتبط به هم هستند، اما افراد نباید انتظار داشته باشند که نتایج مربوط به یک تست هوش، که یک عامل خاص را مورد ارزیابی قرار می دهد، مشابه با تست هوش دیگر باشد.

به علاوه زمانی که تصمیم به استفاده از تست هوش می گیرید، اطمینان حاصل کنید که تست مورد نظر دارای اعتبار و ارزش کافی باشد. تست های روانشناسی نیز باید توسط یک متخصص آموزش دیده اجرا و تفسیر شوند.

این تست ها برای ارائه پاداش به افراد برگزار می شوند، پاداش مربوط به این تست ها عبارتند از ورود به کلاس های ویژه برای دانش آموزان و ورود به دانشگاه یا اشتغال برای دانشجویان. کسانی که براساس نتایج این آزمون ها شرایط دستیابی به پاداش های مورد نظر را ندارند، عصبانی می شوند و معتقدند که این آزمون ها مانع پیشرفت و موفقیت آنهاست. متاسفانه نتیجه مربوط به این آزمون ها نه تنها با توانایی فرد برای انجام برخی کارها درارتباط است، بلکه با ارزش نهادن برای خود مرتبط می شود.

بسیاری از افراد به اشتباه تصور می کنند تست های هوش در واقع هوش ذاتی و بیولوژیکی فرد را ارزیابی می کنند. این تست ها براساس تعامل فرد با محیط اطراف می باشند و هرگز منحصرا هوش ذاتی را ارزیابی نمی کنند. تست های هوش افراد را طبقه بندی می کنند. به علاوه عملکرد یک فرد در یک تست هوش انگیزه وی را برای رسیدن به اهدافش بیشتر می کند.

چگونگی برگزاری تست هوش

تست های هوش یا به شکل انجام چند فعالیت خاص، پاسخ به چند سوال، حل سوالات ریاضی یا اجرای فعالیت هایی که نیازمند همکاری چشم و دست می باشد، برگزار می شوند. برخی تست ها نیز دارای زمان بندی می باشند و لازم است فرد در انجام آنها سرعت عمل داشته باشد. معمولا اکثر این تست ها با سوالات آسان شروع شده و به تدریج دشوار می شوند. معمولا پاسخ گویی به تمام سوالات و انجام تمام فعالیت ها برای افراد غیر عادی است.

مزیت های تست های هوش

به طور کل تست های هوش بهتر از هر مقیاس دیگری، طیف گسترده ای از رفتارهای انسان را ارزیابی می کنند. این تست ها به متخصصین اجازه می دهند تا یک روش یکنواخت برای مقایسه عملکرد فرد با دیگر همسن و سالان خود ارائه دهند. به علاوه این تست ها اطلاعاتی مربوط به تفاوت های فرهنگی و بیولوژیکی بین افراد فراهم می کنند.

آزمون های هوش پیش بینی بسیار خوبی از پیشرفت های تحصیلی هستند و یک طرح کلی از نقاط قوت و ضعف ذهنی و روانی فرد ارائه می دهند. خیلی وقت ها این تست ها و نتایج مربوط به آنها استعدادهایی را در افراد بر ملا می کند که باعث پیشرفت و کسب موفقیت های بزرگ شده است. معلم ها، والدین و روانشناسان می توانند برنامه های درسی فرد را طبق سطح انتظارات و درک وی تنظیم کنند.

ضررهای تست های هوش

برخی محققان معتقدند که تست های هوش دارای کاستی های جدی می باشند. به عنوان مثال اکثر تست های هوش یک نمره و نتیجه خاص ارائه می دهند که این نتیجه برای توضیح توانایی های مختلف کافی نیست.

مشکل دیگر مربوط به تست های هوش این است که افراد مختلف که نمره ای مشابه در تست های هوش دریافت کزده اند، ممکن است در بیان و اجرای استعدادها کاملا متفاوت باشند. بهتر است عملکرد فرد در آزمون های مختلف که زیر مجموعه ای از یک آزمون بزرگتر محسوب می شوند، مورد ارزیابی قرار گیرد. شناخت عملکرد فرد در این مقیاس های مختلف بر روی درک فرد از این توانایی ها و چگونگی اجرای این توانایی ها تاثیر می گذارد.

به عنوان مثال ممکن است دو نفر در یک آزمون هوش نمرات یکسان دریافت کرده باشند. اما در حالیکه یکی از آنها دارای فن بیان خوبی است و دیگری مهارت قوی در درک و ساماندهی عملکردهای مختلف دارد.

به علاوه تست های هوش فقط یک نمونه رفتار یا موقعیت را مورد ارزیابی قرار می دهند که در آن رفتار هوشمندانه هوشمندانه ظاهر می شود. به عنوان مثال برخی تست های هوش عملکرد هر روز فرد، دانش اجتماعی، مهارت های مکانیکی و خلاقیت وی را مورد ارزیابی قرار نمی دهند.

علاوه براین ها تست های هوش پیچیدگی و بی واسطه بودن شرایط واقعی زندگی را مورد ارزیابی قرار نمی دهند. بنابراین به دلیل ارزیابی نکردن و پیش بینی نکردن توانایی افراد در موقعیت های بدون آزمون یا غیر آموزشی مورد انتقاد قرار می گیرند. بنابراین تست های هوش نباید به عنوان یک شاخص کامل از پتانسیل فکردی یک فرد در نظر گرفته شوند.

نتایج آزمون

نمرات خام یک فرد در یک تست هوش معمولا به نمرات استاندارد تبدیل می شوند. نمرات استاندارد به فرد آزمون گیرنده اجازه می دهد تا نمره افراد شرکت کننده را با یکدیگر مقایسه کند. به علاوه با تبدیل نمره خام به نمره استاندارد، آزمون گیرنده نتایج یکسانی به دست آورده و راحت تر می تواند عملکرد فرد را در آزمون مورد ارزیابی قرار دهد.

منبع:

http://www.minddisorders.com/Flu-Inv/Intelligence-tests.html

گردآورنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

آرش رستمی

روان درمانگر کودکان

خدمات تخصصی سنجش کودکان،درمان،آموزش والدین ،فرزند درمانیCPRT و بازی درمانی در تهران و در کلینیک های واقع در میدان رسالت و میدان آزادی ارائه می گردد.

جهت کسب نوبت ویزیت با ایشان در شعب رسالت و کرج اینجا کلیک کنید

- - , .
.

برچسب: نویسنده: استخدام کار تاريخ: چهارشنبه 23 تير 1395 ساعت: 9:59

ارسال شده توسط: سمیه محمدی در خانواده سالم, روانشناسی 6 ساعت قبل 7 بازدید

- - , .
.

آموزش ریلکسیشن شامل یادگیری رسیدن به آرامش روحی و جسمی طی چند دقیقه می باشد. ریلکسیشن مجموعه ای سیستماتیک از فرایندهاست و منحصر به فعالیت های آرامبخش مانند باغبانی، مطالعه یا تماشای تلویزیون نیست. آموزش ریلکسیشن برای کنترل سردرد استفاده می شود، زیرا سردردها معمولا واکنش بدن در مقابل استرس های روزمره می باشد. برای افرادی که مستعد سردرد هستند، لازم نیست استرس خیلی شدید یا غیر قابل پیش بینی باشد. حتی سطوح پایین استرس باعث شروع سردرد می شود.

آموزش ریلکسیشن عملکرد دستگاه عصبی سمپاتیک را آهسته می کند، دستگاه عصبی سمپاتیک مسئول پاسخ گویی به اضطراب می باشد. دستگاه عصبی سمپاتیک مواردی را تنظیم می کند، از جمله ضربان قلب، تنگ و گشاد شدن عروق خونی، فشار خون، میزان عرق کردن، خواب و هوشیاری. در زمان استرس ضربان قلب، فشار خون و میزان تولید عرق افزایش می یابد، تنفس سطحی می شود و آدرنالین و دیگر هورمون هایی تولید می شوند که باعث تنگ شدن عروق خونی و انقباض عضلات می شوند. ممکن است متوجه شوید که شانه هایتان در زمان استرس قوز کرده و فک شما نیز سفت شده است. با آموزش ریلکسیشن متوجه خواهید شد که کاهش سرعت پاسخ گویی به استرس چقدر مفید خواهد بود.

ریلکسیشن عمیق می تواند بسیاری از واکنش های جسمی را که باعث شروع سردرد می شوند، به حالت معکوس در آورد. به علاوه در زمان تمرین ریلکسیشن فرد کمتر نفس می کشد، اما در عین حال تنفس وی عمیق تر است. تنفس عمیق اکسیژن بیشتری به سلول های خون می رساند که این امر باعث می شود اکسیژن بیشتری به عضلات و مغز برسد. افزایش اکسیژن رسانی به مغز به بهبود سردرد کمک می کند.

با تمرین، ریلکسیشن عمیق چگونگی واکنش بدن را به آدرنالین و دیگر هورمون ها تغییر می دهد، طوریکه سردرد ناشی از استرس ها به راحتی آغاز نمی شود. ریلکسیشن عمیق نه تنها تکرار سردردها را کاهش می دهد، به علاوه میزان کنترل فرد نسبت به سردردهای خود را افزایش می دهد و حساسیت، اضطراب، افسردگی، بی خوابی و فشار خون را نیز کاهش می دهد.

آموزش ریلکسیشن در مطب و توسط یک متخصص آموزش دیده (معمولا یک روانشناس) انجام می شود. یادگیری ریلکسیشن عمیق ممکن است چند جلسه طول بکشد، بنابراین 4 تا 10 جلسه برای انجام این کار برنامه ریزی می شود. این جلسات ممکن است به صورت هفتگی یا هفته درمیان انجام شوند. در زمان مراجعه به مطب راهنمایی می شوید و برخی تمرین ها در مطب انجام می شوند. به علاوه تمریناتی برای خانه به شما ارائه می شود که چگونگی انجام آنها نیز ذکر می شود. به این ترتیب فرا می گیرید چگونه از این مهارت ها در زندگی روزانه خود استفاده کنید. آموزش ریلکسیشن معمولا با دو تکنیک اولیه شروع می شود: تنفس شکمی یا عمیق و شل کردن پیشرونده عضلات.

تنفس عمیق: برای آموزش تنفس عمیق، پزشک از شما می خواهد یک دست خود را روی قفسه سینه و دست دیگر را روی شکم خود درست زیر دنده ها قرار دهید، طوریکه نفس کشیدن خود را بیشتر حس کنید. سپس از شما خواسته می شود که به آرامی هوا را از طریق بینی گرفته و همراه با گرفتن هوا شکم خود را نیز به بیرون بدهید و به این شکل ریه های خود را کامل پر کنید. دست شما روی شکمتان به آرامی و بیشتر از دست دیگر که روی قفسه سینه قرار دارد، بالا و پایین می رود. هوا را خارج کنید و همراه با خارج شدن هوا شکم خود را به داخل بدهید و همزمان به آرامش فکر کنید.

با هر تنفس آرام و عمیق احساس آرامش بیشتری خواهید کرد. پس از اینکه تنفس عمیق را یاد گرفتید، از شما خواسته می شود بر روی آرام شدن نفس خود تمرکز کنید. برای یک یا دو هفته اول از شما خواسته می شود این تمرین را 2 تا 3 بار در روز و هر بار به مدت 5 تا 10 دقیقه انجام دهید و همزمان از روش شل کردن عضلات استفاده کنید. پس از اینکه در این تکنیک مهارت پیدا کردید، این کار را با خود تمرین کنید تا به یاد داشته باشید که نفس عمیق بکشید.

شل کردن پیشرونه عضلات (PMR): پس از تنفس عمیق تکنیک PMR آموزش داده می شود که یکی از رایج ترین تکنیک های ریلکسیشن برای کنترل سردرد می باشد. با PMR از لحاظ جسمی کمی احساس ناراحتی کرده و سپس به آرامش می رسید. این روش کمی دارای تناقص است، اما برای شل شدن عضلات بهتر است ابتدا سفت و منقبض شوند. به علاوه سفت کردن عضلات به شما کمک می کند تا از تنش عضلات آگاهی بیشتری پیدا کنید. بنابراین می توانید مهارت های ریلکسیشن را برای عضلات به کار برده و از تنش عضلانی و عکس العمل های استرسی پیشگیری کنید. پزشک نیز به شما آموزش می دهد که چگونه به آرامی عضلات را سفت و سپس شل کنید.

سفت و شل کردن عضلات در دست ها، پا، بازو، ساق پا، ران، شکم، قفسه سینه، شانه ها، گردن، صورت و سر انجام می شود. پس از آن با سفت و شل کردن عضلات پزشک از شما می خواهد روی هر عضله تمرکز کرده و احساسات مربوط به شل کردن یا سفت کردن را در هر عضله با هم مقایسه کنید.

در حین انجام این کار از شما خواسته می شود که بر روی تنفس خود نیز تمرکز داشته باشید. پس از اتمام کار با عضلات، پزشک از شما می خواهد که بر روی صحنه آرام بخشی تمرکز کنید که قبل از شروع PMR در مورد آن صحبت کرده اید. به عنوان مثال بسیاری از بیماران یک ساحل، آبشار یا پیاده روی در یک جنگل را توصیف می کنند. برای بسیاری از بیماران این بخش از فرایند به دستیابی به آرامش بیشتر کمک می کند.

در زمان تمرین PMR در مطب نور اتاق کم می شود و شما روی یک صندلی راحت دراز می کشید. به علاوه از شما خواسته می شود که عینک خود را بردارید، کمربند خود را شل کنید و یا هر لباس تنگ دیگری را از تن خارج کنید تا کاملا راحت باشید.

برنامه ریلکسیشن

برخی افراد پس از اولین جلسه تمرین آرام می شوند، اما اکثریت آنها کاهش قابل توجهی در تنش عضلانی، سطح استرس یا میزان سردرد مشاهده نمی کنند تا زمانیکه چند جلسه تمرین کنند. بنابراین اگر بلافاصله به نتیجه مورد نظر نرسیدید ناامید نشوید. به علاوه همه نمی توانند صحنه های زیبا را به طور واضح تصور کنند و این امکان با تمرین قابل انجام خواهد بود. اگر با تمرین تصور صحنه مورد نظر دشوار بود، بهتر است از آن به عنوان استراتژی رسیدن به آرامش استفاده نکنید. اینکه بدانید کدام روش تاثیر بهتری دارد بسیار مهم تر است، زیرا مانع ناامیدی می شود. لزومی ندارد تمام تکنیک ها و روش های پیشنهادی درمانگر خود را با مهارت فرا بگیرید.

به عنوان مثال آموزش ریلکسیشن برای کاهش سردرد مفید است و لازم است تا مدتی روزانه به مدت 25 دقیقه تمرین شود. در حالت ایده آل روزی دو بار تمرین می کنید و لازم است آنقدر این تمرین را انجام دهید تا ریلکسیشن به شکل یک عادت درآید.

هدف ریلکسیشن این است که به یک مهارت قابل انتقال تبدیل شود و بتوانید از آن در هر زمان و هر مکانی استفاده کنید. در درجه اول باید در نظر داشته باشید که بدن شما در حال تمرین است. باید تمرینات را انجام دهید تا بدانید که بدن به آرامش کامل رسیده است.

منبع:

http://www.achenet.org/resources/biofeedback_and_relaxation_training_for_headaches/

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

- - , .
.

آمینواسیدها بخش مهمی از ساختار پروتئین ها هستند، طوریکه مواد غذایی با بالاترین میزان آمینو اسید دارای بیشترین مقدار پروتئین می باشند. از بین 20 آمینو اسید، 9 تای آنها ضروری هستند، زیرا بدن نمی تواند آنها را بسازد. غذاهای حیوانی حاوی تمام آمینو اسیدهای ضروری می باشند. اما غذاهای گیاهی برخی از این اسیدها را ندارند.

گوشت بدون چربی

گوشت قرمز دارای بیشترین مقدار پروتئین می باشد. هر چه میزان چربی گوشت بیشتر باشد، پروتئین آن کمتر خواهد بود. هر 85 گرم گوشت کوساله حاوی 31 گرم پروتئین می باشد.

پرندگان و غذاهای دریایی

85 گرم سینه مرغ یا بوقلمون در حدود 28 گرم پروتئین دارد و همان مقدار گوشت ماهی تن یا ماهی آزاد حاوی حدود 22 گرم پروتئین می باشد.

تخم مرغ و لبنیات

می توانید مقدار قابل توجهی از اسید آمینه مورد نیاز خود را از طریق خوردن لبنیات و تخم مرغ تعیین کنید. در مورد محصولات لبنی، منابع کم چربی و بدون چربی بهترین منابع پروتئین می باشند. یک تکه پنیر موزارلا به اندازه 30 گرم حاوی 9 گرم پروتئین می باشد. یک فنجان ماست دارای 14 گرم پروتئین است و یک تخم مرغ بزرگ به مقدار 6 گرم پروتئین در خود دارد.

پروتئین های گیاهی

برخلاف بسیاری از پروتئین های گیاهی دیگر، سویا و کوینولا دارای تمام اسیدهای آمینه ضروری می باشند. یک فنجان کوینولای پخته شده دارای 8 گرم پروتئین و یک فنجان سویا دارای 29 گرم پروتئین می باشد. حبوبات و آجیل همه اسیدهای آمینه را در خود ندارند. هر فنجان لوبیا و دیگر حبوبات حاوی 15 و 17 گرم پروتئین و هر 28 گرم آجیل و دیگر دانه ها حاوی 4 و 9 گرم پروتئین می باشند.

منبع:

http://www.livestrong.com/article/237785-list-of-foods-that-contain-the-most-amino-acids/

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

- - , .
.

ارسال شده توسط: مدیر ارشد دپارتمان روانشناسی در افزایش تمرکز و حافظه, بیوفیدبک, تازه ترین خبرها, نوروفیدبک 18 دقیقه قبل 9 بازدید

- - , .
.

بیوفیدبک، یک روش شل کردن پیشرونده عضلانی و تنفس از راه شکم می باشد که یکی از تکنیک های طب رفتاری است و ثابت شده که به کاهش سردرد و بهبود کیفیت عملکرد کمک می کند. اگر این روش با داروهای پیشگیرانه ترکیب شود تاثیر بیشتری نسبت به داروی تنها خواهد داشت.

تنش های جسمی و روحی سردرد را بدتر می کنند. با وجود مشکلات و مسائل مختلف در زندگی گاهی به دست آوردن آرامش کار آسانی نیست. ریلکسیشن در واقع یک مهارت است و مانند دیگر مهارت ها به مرور زمان، تمرین و با مربی خوب پیشرفت می کند. دیدگاه های مختلفی در مورد کاهش تنش و بهبود تحمل درد وجود دارد.

بیوفیدبک و شل کردن پیشرونده عضلات مهم ترین روش های غیردارویی پذیرفته شده برای کنترل و پیشگیری سردرد هستند. تاثیر این روش ها طی 25 سال تحقیق و در بیش از 100 مطالعه ثابت شده است.

بیوفیدبک و آموزش ریلکسیشن معمولا به اندازه 45 تا 60 درصد به کاهش سردرد کمک می کنند. این درصد برابر با تاثیر داروهای سردرد مانند پروپرانولول و آمی تریپتیلین می باشد، اما با این تفاوت که بیوفیدبک دارای عوارض جانبی نیست. یکی از بزرگترین محدودیت های بیوفیدبک و آموزش ریلکسیشن این است که این روش به زمان و تلاش و صبر بیمار نیاز دارد. جلسات بیوفیدبک ممکن است یک ساعت طول بکشد و جلسات آموزشی نیز نیازمند چند بار تکرار می باشند که تمام اینها یک دوره چند ماهه تشکیل می دهد.

برای بسیاری از افراد مبتلا به سردرد، ترکیب دارو و روش های غیردارویی بهترین تاثیر را بر روی سردرد دارند. به عنوان مثال میزان بهبود سردرد میگرنی با استفاده از یکی از روش های بیوفیدبک یا دارویی 55 درصد است. در حالیکه تاثیر ترکیب این دو روش به اندازه 70 درصد افزایش می یابد.

آگاهی دادن به بدن با استفاده از بیوفیدبک

بیوفیدبک از ابزاری استفاده می کند که زمانی که فرد سعی در تغییر واکنش بدن دارد، می تواند این واکنش را کنترل می کند، واکنشی مانند تنش عضلانی یا دمای پوست. روش دیگر از یک صفحه نمایش بصری استفاده می کند که با افزایش یا کاهش دمای بدن فرد، رنگ صفحه نمایش تغییر می کند.

افزایش تنش عضلانی و تغییر دمای بدن دو واکنشی هستند که بدن در مقابل اضطراب نشان می دهد. با ارائه فوری و مداوم اطلاعات در مورد این فرایندهای غیر ارادی و ناخودآگاه در بدن، می توانید واکنش بدن خود را به اضطراب مشاهده کرده و آن را تغییر دهید. پس از اینکه از بیوفیدبک برای توانایی تشخیص و کاهش تنش در بدن خود استفاده کردید، قادر خواهید بود از این توانایی در هر جایی و بدون نیاز به تجهیزات استفاده کنید. این مهارت ها به پیشگیری، کاهش و یا توقف سردرد کمک می کند. اگر مهارت بیوفیدبک را از یک متخصص آموزش دیده فرا بگیرید، بهترین تاثیر را خواهد داشت. یک روانشناس یا روانپزشک آموزش دیده واجد شرایط آموزش این روش می باشد.

معمولا بیوفیدبک الکتروکاردیوگرام (EMG) به عنوان راهی برای پیشگیری از سردردهای تنشی استفاده می شود. با بیوفیدبک EMG یک دستگاه EMG تنش عضلانی اسکلتی را کنترل می کند. تقریبا هر عضله ای قابل کنترل و نظارت می باشد، اما سه عضله ای که بیشترین کنترل را دریافت می کنند، عبارتند از:

• عضله پیشانی (Frontalis): عضله ای در پیشانی است که با اخم کردن درگیر شده و زمانی که نگران یا مضطرب هستید، سفت می شود.
• عضله ماستر (Masseter): این عضله فک را سفت می کند و اغلب در زمان عصبانیت و خشم گره خورده باقی می ماند.
• عضله ذوذنقه ای (Trapezius): این عضله مربوط به شانه می شود و در زمان خطر یا اضطراب یا در پاسخ به عوامل فشارهای محیط، مانند نشستن طولانی مدت پشت کامپیوتر، سفت می شود.

این عضلات معمولا در بیوفیدبک EMG استفاده می شوند، زیرا به استرس واکنش نشان می دهند و به راحتی می توان میزان استرس را اندازه گیری کرد. آموزش EMG از طریق قرار دادن دو الکترود در یک فاصله مشخص از یکدیگر بر روی پوست انجام می شود. الکترود سوم نیز در یک نقطه خنثی قرار داده می شود و به عنوان یک نقطه مرجع الکتریکی استفاده می شود. این الکترودها هیچ ناراحتی ایجاد نمی کنند و به سادگی پاسخ بدن را ثبت می کنند.

بیوفیدبک حرارتی یا گرم شدن دست اولین بار در کلینیکی در کانزاس مورد استفاده قرار گرفت. محققان دریافتند که بیماران مبتلا به سردرد که یاد گرفته اند با استفاده از بیوفیدبک دمای دست خود را افزایش دهند، با تمرین منظم این مهارت به سردردهای کمتر و خفیف تری مبتلا می شوند.

روش گرم شدن دست به این طریق کار می کند: زمانی که یک شخص مضطرب است عروق خونی در انگشتان دست تنگ شده و دست ها خنک می شوند. به همین دلیل در زمان بروز اضطراب دستانی سرد و مرطوب داریم. از سوی دیگر زمانی که احساس آرامش می کنید، عروق خونی دست گشاد می شوند و دست ها گرم می شوند. بنابراین با اندازه گیری دمای دست می توانید میزان استرس خود را نیز تعیین کنید. با استفاده از آموزش بیوفیدبک درجه حرارت می توانید سطح تحریک شدگی را کاهش داده و از استرس خود بکاهید. سپس هر زمانی که دستان شما سرد می شود یا دچار استترس می شوید، از مهارت های گرم کردن دست استفاده کرده و میزان استرس خود را کاهش می دهید.

گرچه پذیرفته شده که در این تکنیک سردردهای تنشی به کنترل تنش عضلانی بهتر پاسخ می دهند، اما محققان دریافته اند که بیماران مبتلا به میگرن با استفاده از بیوفیدبک EMG بهبود بهتری خواهند داشت تا با بیوفیدبک حرارتی. بنابراین مکانیسم عمل بیوفیدبک و آموزش ریلکسیشن پیچیده تر از آن است که به چشم می آید. می دانیم که مبتلایان به سردرد که به طور منظم این روش ها را تمرین می کنند، مشکلات کمتری را گزارش کرده و بهتر می توانند سردرد خود را کنترل کنند. این تغییرات در چشم انداز ذهنی و رفتار می تواند توانایی برای کاهش درد را افزایش دهد.

منبع:

http://www.achenet.org/resources/biofeedback_and_relaxation_training_for_headaches/

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

- - , .
.

مطالب زیادی در مورد هوش افراد گفته شده است. عدد به دست آمده در تست های هوش تعیین کننده سطح هوش فرد می باشد. تقریبا هر کس در زندگی خود یک بار مورد تست هوش قرار می گیرد. گرچه منتقدان زیادی تست ها و آزمون های هوش را محکوم کرده اند، اما در عین حال این آزمون ها دارای مزایای زیادی نسبت به دیگر روش های سنجش هوش هستند.

سنجش رفتار

یکی از بهترین نکات مربوط به تست های IQ این استت که این تست ها در واقع به هوش ارتباطی ندارند. تست IQ یکی از بهترین روش ها برای دریافت یک نمای کلی از رفتار انسان است که پس از آن می تواند بر مبنای سن، نژاد و جنسیت بررسی و تحلیل شود. این مسئله به دانشمندان علوم رفتاری اجازه می دهد تا روند رفتاری را در زمان برگزاری آزمون در گروه های مختلف بررسی کنند. بررسی داده ها به این روش این دیدگاه را برای دانشمندان فراهم می کند که چگونه گروه های مختلف مردم براساس نتایج تست خود یاد می گیرند. این دیدگاه به مربیان کمک می کند تا بهترین نتیجه را دریافت کنند.

دستاوردهای آموزشی

تست IQ معمولا از کودکان در ابتدای شروع مدرسه رفتن آنها گرفته می شود که به عنوان نشانه ای برای چگونگی عملکرد آنها در آموزش استفاده می شود. این تست به عنوان یک شاخص برای معلم ها و مسئولین مدرسه محسوب می شود که بر اسا آن می دانند کودک را در چه کلاسی قرار دهند. کودکی که در این تست نمره خوی دریافت کند، در یک کلاس پیشرفته قرار می گیرد. کودکی که نمره پایینی دریافت کند در کلاسی قرار می گیرد که بتواند بیشترین دریافت آموزشی را داشته باشد. بدون این تست ها کودکان ممکن است در کلاس های نامناسب قرار بگیرند.

مزایای اجتماعی

تست IQ می تواند پتانسیل پیشرفت تحصیلی را شناسایی کند، بنابراین مدارس می توانند دانش آموزان را در موقعیت هایی قرار دهند که از استعدادهای طبیعی خود استفاده کنند. اگر استعدادهای یک کودک به درستی پرورش داده شود، وی پتانسیل بالا بردن مهات های خود را دارد و این امر در درجه اول برای جامعه مفید خواهد بود. به عنوان اگر تست IQ نشان دهد که کودک دارای استعداد در ریاضی و علوم است، علائق و استعدادهای این کودک به وی کمک می کند تا وارد رشته های پزشکی، تحقیق یا مهندسی پزشکی شود. این امر به جامعه کمک می کند تا منبع انسانی مفید و مطابق با استعداد و فعالیت خود داشته باشد و زندکی را برای شهروندان بهتر می سازد.

منبع:

http://www.livestrong.com/article/129676-advantages-iq-tests/

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

آرش رستمی

روان درمانگر کودکان

خدمات تخصصی سنجش کودکان،درمان،آموزش والدین ،فرزند درمانیCPRT و بازی درمانی در تهران و در کلینیک های واقع در میدان رسالت و میدان آزادی ارائه می گردد.

جهت اطلاعات بیشتر و گرفتن وقت قبلی اینجا کلیک کنید و با شعبه رسالت و کرج تماس حاصل فرمایید.

- - , .
.

ارسال شده توسط: سمیه محمدی در خانواده سالم, روانشناسی 3 ساعت قبل 8 بازدید

طبق تحقیقاتی که توسط موسسه مغز و اعصاب مونترال انجام شده، سنی که کودکان زبان دوم یاد می گیرند، تاثیر قابل توجهی بر روی ساختار مغز وی در بزرگسالی دارد. اکثر مردم جهان در طول زندگی خود یاد می گیرند تا با بیشتر از یک زبان صحبت کنند. بسیاری از آنها اگر یادگیری زبان دوم همزمان با زبان مادری انجام شود یا در اوایل کودکی آغاز شود، می توانند خیلی راحت زبان دوم را نیز صحبت کنند.

در نتیجه این تحقیق محققان دریافتند که اگر از زمان کودکی یک یا دو زبان یاد بگیرید، الگوی رشد مغز مشابه خواهد بود. اما یادگیری دیرتر زبان دوم، پس از اینکه کودک مهارت صحبت کردن با زبان اول را به دست آورده است، در واقع زبان اول تغییر در ساختار مغز ایجاد کرده است، به ویژه در قسمت قشر قدامی پایین مغز. سمت چپ قشر قدامی پایین مغز ضخیم تر و سمت راست لاغرتر می شود. قشر مغز دارای چند لایه از نورون هاست که نقش مهمی در عملکردهای شناختی، مانند تفکر، زبان، آگاهی و حافظه، دارد.

این تحقیق نشان می دهد که فرایند یادگیری زبان دوم پس از مراحل ابتدایی تولد باعث تحریک رشد عصبی و اتصالات جدید در بین سلول های عصبی می شود. نویسنده تحقیق بیان می کند مشکلی که برخی افراد در یادگیری زبان دوم در دوران بزرگسالی دارند، مربوط به سطح ساختاری مغز می شود.

دکتر دنیس کلاین، محقق در واحد علوم اعصاب شناختی مغز، می گوید: هر چه یادگیری زبان دوم در دوران کودکی دیرتر شروع شود، تغییرات بیشتری در قشر قدامی پایین مغز به وجود می آید. این نتایج دارای شواهد ساختاری است که نشان می دهند سن یادگیری زبان با ساختار مغز در ارتباط می باشد.

با استفاده از یک برنامه کامپیوتری مربوط به مغز و اعصاب، این تحقیق MRI مربوط به 66 مرد و زن دو زبانه و 22 مرد و زن یک زبانه را بررسی کرد.

منبع:

https://www.sciencedaily.com/releases/2013/08/130829124351.htm

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

همه ما می دانیم که دوران کودکی تاثیرات قابل توجهی بر روی مغز انسان و روابط وی دارد. اما آیا دیگر نمی توان تاثیرات دوران کودکی بر روی مغز را تغییر داد؟

در حال حاضر شواهد زیادی وجود دارد که نشان می دهند تمرینات مدیتیشن با تمرکز حواس می تواند سیستم مغزی را بازسازی کند. در بخش های کلیدی می توان اتصالات عصبی را که از روابط بهتر حمایت می کنند، تقویت کرد. به 9 روش مختلف مغز می تواند طوری رشد کند که بداند چگونه و به شکلی پایدار دوست بدارد و دوست داشته شود.

همانطور که یک روانشناس به بیمار خود کمک می کند تا راه های رسیدن به احساس خوب را بشناسند، مهم ترین مزایای مدیتیشن با تمرکز حواس مجموعه ای 9 تایی است که در ادامه به آنها می پردازیم. حداقل 7 مورد از موارد نامبرده شباهت قابل توجهی به افرادی دارد که در شرایط سالم رشد کرده اند.

بنابراین اگر بتوانیم مغز خود را طوری تغییر دهیم که مانند افرادی با دستاوردهای سالم کار کند، مغزی خواهیم داشت مانند فردی که دوران کودکی شادی داشته است.

اکنون به این 9 مورد می پردازیم:

1. مدیریت بهتر واکنش بدن

اضطراب و عصبانیت تاثیر خود را به سرعت و به راحتی بر روی بدن می گذارند. وقتی پس از یک روز سخت از محل کار به خانه می آیید، تنش و سرخوردگی در بدن شما نیست بنابراین با صحبت های اطرافیان بلافاصله عصبانی نمی شوید.

در واقع دکمه هشدار بدن شما مجددا تنظیم شده است. موارد مهم و حیاتی در روابط شما عبارت است از توانایی شما برای 1) تشخیص آنچه در حال رخ دادن است و 2) درک آنچه در مغز و بدن شما رخ می دهد که شما را در این موقعیت حفظ کرده و 3) دکمه هشدار خود را دریابید.

2. تحمل عاطفی

توانایی برای اصلاح هر چه سریعتر حالات ناخوشایند، بدون نادیده گرفتن آنها به دلیل خشم، باعث می شود اضطراب و ناراحتی کمتری داشته باشید و بیشتر در معرض مسائل خوشایند قرار بگیرید.

تنظیم احساسات به معنای نادیده گرفتن یا انکار آنها نیست. مهم این است که قادر باشید با سهولت نسبی و اثر بخشی به عقب بازگشته و با اطرافیان خود ارتباط برقرار کنید.

3. دلبستگی بیشتر در تنظیم ارتباط بهتر

پژوهش های انجام شده در زمینه دلبستگی و رشد سالم مغز نشان می دهد که وجود شخصی که به وی دلبستگی دارید – کسی که به شما گوش می دهد – یکی از مهم ترین راه هایی است که مغز در مسیر رسیدن به رفاه تنظیم می شود.

در دوران کودکی و بزرگسالی همچنان افراد در حال یادگیری هستند. مدیتیشن با تمرکز حواس به شما کمک می کند تا یک ارتباط هماهنگ تر داشته باشید. شواهد جدید نشان می دهند که هر چه بیشتر ارتباط از نوع دلبستگی را تمرین کنید، احتمال بهتر شدن مسائل دیگر نیز وجود دارد.

4. انعطاف پذیری در پاسخ

ما اغلب مجموعه نسبتا محدودی از چگونگی پاسخ گویی به موقعیت های مختلف داریم. برخی افراد زمانی که احساس شرم می کنند، سرزنش می کنند یا فریاد می زنند. برخی دیگر در صورتی که مورد انتقاد قرار بگیرند، حتی انتقاد مثبت و سازنده، گریه می کنند.

عادت های سیستم عصبی ما مانند موج الکتریکی به نظر می رسند، که باعث آسیب پذیری ما می شود. داشتن یک مدار عاطفی یک تفاوت اساسی ایجاد می کند – فضایی را ایجاد می کند تا یک پاسخ آگاهانه تر و با تمرکز حواس بیشتری ارائه دهید. مدیتیشن با تمرکز حواس میزان انعطاف پذیری ما را در واکنش هایمان افزایش می دهد.

5. بهبود همدلی

تصورات غلطی در مورد همدلی وجود دارد. همدل بودن به معنای خواندن ذهن دیگران نیست. این مسئله ربطی به ترس نیز ندارد (به این معنا که به خاطر ترس از آسیب دیدن و عصبانی شدن فرد مقابل، وی را درک کنیم).

توانایی برای درک روحیات و ذهنیات فرد مقابل برای داشتن روابط سالم ضروریست، اما توانایی در انجام این کار بدون اینکه آگاهی خود را از حالت ذهنی خود از دست بدهید، بسیار مهم است. توانایی ذهن برای درک دیگران، بدون از دست دادن ذهنیات خود مسئله ای است که از طریق مدیتیشن با تمرکز حواس به خوبی انجام می شود.

6. بهبود بینش

شناخت خود به یک شکل حقیقی و در یک چارچوب منسجم باعث کاهش میزان تحریک پذیری و حساسیت در برقراری ارتباط با دیگران می شود.

زمانی که مدیتیشن به طور منظم انجام می شود، توانایی برای توجه به آنچه به مغز مربوط می شود – افکار و احساسات ما چگونه هستند – افزایش می یابد. در این شرایط به طور فزاینده ای قادریم تفاوت بین وقایع گذرا و در حال تغییر را درک کرده و خود واقعی مان را بشناسیم. از طریق تمرین مدیتیشن مغز مجددا تنظیم شده و بیشتر و آسانتر خود واقعی تان را به خاطر می آورد.

7. انعطاف پذیری بیشتر در مقابل ترس

اگر قادرید با مسائلی که زمانی شما را می ترساند، راحت تر برخورد کنید و واکنشی احساسی نشان ندهید، تجربه خود را در یک رابطه بزرگسال با بزرگسال تغییر داده اید.

در روابط بسیار مهم است که زمانی که احساس ترس می کنید، قادر باشید آرامش خود را حفظ کنید. به این ترتیب واکنش ها و تعاملات شما تحت تاثیر هیجان و سردی ناشی از ترس قرار نمی گیرد. تحقیقات قانع کننده ای در مورد مکانیسم مغز وجود دارد که بر کنترل انعطاف پذیری مغز تاکید می کند و این بخش ها بسیار مشابه بخش هایی از مغز هستند که در واکنش به مدیتیشن با تمرکز حواس تغییر می کنند.

8. افزایش شهود

شواهد شیمیایی و سلولی عصب به طور فزاینده ای حاکی از وجود مغز دوم در روده ما هستند. بسیاری از ما بروز احساساتمان در روده هایمان آشنا هستیم.

امعا و احشا و بقیه بدنمان – عضلاتمان، چشم، گوش، پوست و غیره – در حال حرف زدن با ما هستند. اکثر اوقات این پیغام ها را نادیده می گیریم، اما تمرکز حواس و آگاهی نسبت به آنچه بدن به شما می گوید، توانایی شما برای شناخت خودتان و آنچه در ناخودآگاه شماست را افزایش می دهد – در حقیقت آنچه که ما به آن شهود می گوییم.

آگاهی پیدا کردن و دقیق تر شدن – با استفاده از اطلاعات از بخش هایی غیر از مغز – توانایی شما را برای برقراری روابط آگاهانه با خودتان و دیگران را افزایش می دهد.

9. افزایش اخلاقیات

تحقیقات مربوط به تمرکز حواس نشان داده اند که وقتی افراد مدیتیشن را یاد گرفته و به طور منظم تمرین می کنند، ادراک آنها از موقعیت خود در جهان تغییر می کند – چیزی که توسط اعضای خانواده تایید شده است. این افراد دلسوزتر می شوند، به بهترین شکل و با بهترین اصول کار خود را انجام می دهند و علاقه بیشتری به کارهای خوب اجتماعی نشان می دهند. این تغییرات بدین معناست که با کل جامعه یک رابطه سالم داشته باشید و نه فقط با نزدیکان خود.

لیست ارائه شده لیست مهمی است و نیاز به تمرین دارد و تمرین ساده است اما آسان نیست. محققان نشان داده اند که با 12 دقیقه تمرین هر مورد در روز می توان تغییراتی هر چند کوچک مشاهده کرد. بنابراین بهتر است این تکنیک ها را امتحان کنید.

منبع:
https://www.psychologytoday.com/blog/rewire-your-brain-love/200911/nine-ways-meditating-brain-creates-better-relationships

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

بررسی های جدید نشان داده اند که شیمی درمانی می تواند علائم مربوط به اختلالات شناختی را در بیش از 90 درصد افراد مبتلا به مغز شیمیایی پس از شیمی درمانی بهبود بخشد.

طی تحقیقی که اخیرا انجام شد بر روی بیمارانی که پس از انجام شیمی درمانی از اختلالات شناختی رنج می بردند، میزان تاثیر نوروفیدبک مورد اندازه گیری قرار گرفت. محقق این تحقیق میزان 91 درصد موفقیت را در بیماران PCCI پس از استفاده از سیستم آموزشی نوروفیدبک گزارش داد. از 23 نفر بیماری که مورد بررسی قرار گرفتند، 21 نفر آنها بهبود کامل مشکلات شناختی ناشی از شیمی درمانی را گزارش دادند.

نتایج این تحقیق در 12 آوریل 2013 در مجله تخصصی “درمان یکپارچه سرطان” منتشر شد. تقریبا همه بیماران مورد تحقیق بهبود پیدا کرده و به زندگی عادی خود بازگشتند. نتایج تحقیق هیجان انگیز بود، اما پشت ارقام به دست آمده این حقیقت وجود دارد که این سیستم به رهایی کامل از مشکلات شناختی کمک می کند.

بیش از 70 درصد بیمارانی که تحت درمان سرطان قرار می گیرند، دچار کاهش عملکردهای شناختی، از جمله اختلال در حافظه، از دست دادن سلاست بیان یا افزایش اضطراب و افسردگی می شوند. گرچه علت بروز PCCI کاملا مشخص شده نیست، اما مغز شیمیایی موضوع مورد علاقه جامعه پزشکی شده است.

سیستم نوروفیدبک استفاده شده در این تحقیق منحصر به درمان مغز شیمیایی نیست و نرم افزار آموزشی نیز بخش عصبی خاصی را برای برطرف کردن مشکلات شناختی مورد هدف قرار نمی دهد. در واقع این برنامه منابع طبیعی مغز را بهبود می بخشد تا بدون توجه به علت بروز مشکل، به حل آن بپردازد. در نتیجه نوروفیدبک در طیف گسترده ای از شرایط و مشکلات، فراتر از شیمی مغز، موثر می باشد.

23 بیمار شرکت کننده در این مطالعه – زنان بین 43 تا 70 سال که تحت درمان سرطان سینه قرار گرفته بودند – به مدت 10 هفته جلسات نوروفیدبک / بیوفیدبک را گذراندند که این جلسات هر هفته 2 بار برگزار می شد. در این جلسات تغییرات کیفیت خواب، عملکرد شناختی و سطح انرژی کنترل و ثبت شدند. در پایان بررسی نتایج نشان داد که در 21 نفر آنها اختلالات شناختی معکوس شده است.

منبع:

http://www.prweb.com/releases/neurofeedbacktraining/forchemobrain/prweb10682237.htm

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

چند نفر را می شناسید که خوشحال به نظر می رسند، اما هر روز با افسردگی و اندوه آن مبارزه می کنند؟ آمار نشان داده که حدود 10 درصد مردم امریکا به افسردگی مبتلا هستند که از این میان بیشتر آنها از افسردگی دو قطبی و اسکیزوفرنی رنج می برند.

همه افراد افسردگی را به شکلی مشابه تجربه نمی کنند. برخی حتی ممکن است تشخیص ندهند که به این بیماری مبتلا هستند، به ویژه اگر کارهای روزمره خود را انجام دهند. شاید غیر ممکن به نظر برسد که کسی لبخند بزند و به کارهای روزمره خود برسد، اما به افسردگی دچار باشد.

در تحقیقات انجام شده عجیب ترین نتیجه در مورد افرادی به دست آمد که مبتلا به افسردگی همراه با لبخند بودند. خیلی از شما این اصطلاح را حتی نشنیده اید. تعریف افسردگی همراه با لبخند عبارت است از: فردی که به نظر دیگران شاد به نظر می رسد، در حالیکه از لحاظ درونی با علائم افسردگی مبارزه می کند. افسردگی همراه با لبخند معمولا تشخیص داده نشده باقی می ماند. این افراد معمولا احساسات خود را نادیده می گیرند و ممکن است نسبت به افسردگی خود آگاهی نداشته باشند یا ترجیه می دهند این علائم را پنهان کنند تا فرد ضعیف تلقی نشوند.

مشخصه لبخندهای این نوع افسردگی غم و اندوه می باشد. این لبخند و ظاهر فرد نوعی مکانیسم دفاعی محسوب می شود و تلاشی برای پنهان کردن احساسات واقعی آنهاست. اتمام یک رابطه، مشکلات کاری و نداشتن هدف مشخص برای زندگی برخی از دلایل ناراحتی و اندوه افراد می باشند. به علاوه ناراحتی به شکل یک احساس مداوم، احساس کلی در مورد اینکه چیزی درست نیست، ظاهر می شود.

دیگر علائم رایج مربوط به افسردگی عبارتند از احساس اضطراب، ترس، عصبانیت، خستگی، تحریک پذیری، ناامیدی و یاس. افرادی که مبتلا به این نوع افسردگی یا اشکال دیگر آن هستند، ممکن است دچار مشکلات خواب، عدم لذت بردن از فعالیت های لذت بخش و از دست دادن میل جنسی شوند. تجربه هرکس در این زمینه متفاوت است. فرد ممکن است یک یا چند مورد از علائم نام برده را تجربه کند.

دیدگاه دیگر در مورد افسردگی همراه با لبخند پوشیدن ماسک است. افرادی که به این نوع افسردگی مبتلا هستند، به دنیای بیرون هیچ یک از علائم خود را نشان نمی دهند. آنها اغلب یک شغل تمام وقت دارند، صاحب خانواده هستند، در ورزش شرکت می کنند و یک زندگی اجتماعی نسبتا فعال دارند. با ماسکی که پوشیده اند همه چیز عالی به نظر می رسد. با این حال در زیر ماسک از اندوه، حملات هراس، عزت نفس پایین، بی خوابی و افکار خودکشی رنج می برند.

خودکشی می تواند یک تهدید جدی برای افراد مبتلا به افسردگی همراه با لبخند باشد. افرادی که مبتلا به افسردگی کلاسیک هستند، به خودکشی فکر می کنند اما انرژی عملی کردن تصمیم خود را ندارند. با این حال کسانی که مبتلا به افسردگی همراه با لبخند هستند، توانایی و انرژی برنامه ریزی و عملی کردن برنامه خود را دارند. به همین دلیل این نوع افسردگی بسیار خطرناک تر است.

منبع:

https://www.psychologytoday.com/blog/the-guest-room/201411/smiling-depression

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

بسیاری از ما برای بهتر کردن شرایط زندگی خود به روانپزشکی و روانشناسی روی می آوریم. استراتژی های ثابت شده روانشناسی وجود دارد که به ما کمک می کند تا بتوانیم عشق خود را بهتر سازیم. در ادامه به 5 استراتژی مهم و روانشناسی مربوط به آنها اشاره می کنیم:

1. تاثیر انتظارات

یکی از مواردی که در روانشناسی بسیار مورد تحقیق قرار گرفت اثر انتظار می باشد. روانشناسان معتقدند که داشتن انتظار مثبت از فرد مقابل می تواند بر روی رفتارهای هر دو طرف تاثیر خوبی داشته باشد. به این شکل هر دو نفر به یکدیگر نشان می دهند که از توانایی های دیگری آگاه هستند. طی یک بررسی محققان نشان دادند معلم هایی که از دانش آموزان خود در طول مدرسه انتظار رشد فکری دارند، در واقع به دستاوردهای علمی رسیده اند، حتی اگر دانش آموزان را تصادفی انتخاب کرده باشند. علت این امر این است که معلم توجه و حمایت خود را نسبت به دانش آموزان مورد نظر بیشتر می کند تا عملکرد بهتری داشته باشند. در حقیقت عملی کردن این اعتقاد که “شریک زندگی من می تواند” باعث تشویق فرد به سمت دستاوردهای مثبت می شود.

2. پشتیبانی اجتماعی مثبت

تحقیقات زیادی در این زمینه انجام شده و محققان دریافتند که حمایت های مثبت از فردی که دوستش دارید به وی کمک می کند تا با اضطراب خود مقابله کند. مهم ترین عامل اجتناب از منفی نگری است – بیان عباراتی مانند: “من که گفتم این اتفاق میفته” یا داشتن رفتارهای سرزنشانه و تنبیهی. بهتر است حامی مثبت اندیش باشید و بیشتر گوش دهید تا حرف بزنید. اگر همسر شما در درجه اول نیاز دارد به حرف هایش گوش دهید و درکش کنید، بهتر است با وی همدل باشید. اگر حل مشکلات نیاز به درجه بندی دارد، سعی کنید در این راه کمک کنید. سعی کنید آن چیزی باشید که همسرتان نیاز دارد و در زمان مناسب در کنارش باشید. اگر مسئله مبهمی در این باره وجود دارد، بپرسید و ابهامات را برطرف کنید.

3. چارچوب سازی شناختی

زمانی که همسرتان دچار مشکل شده و فقط منفی نگری می کند – بیماری، بدشانسی و برخی عوامل استرس زا در محل کار – سعی کنید راه های جایگزینی به وی نشان دهید تا بتواند مثبت فکر کند. این یک تکنیک اثبات شده است، در این روش سعی می کنید به پارتنر خود کمک کنید تمرکز خود را بر روی ممسائل مثبت معطوف کند.

4. گوش دادن همدلانه

هدف از گوش دادن همدلانه این است که به همسر خود اجازه دهید احساسات، افکار، نگرانی ها، اضطراب ها و مشکلات خود را افشا کند و نقش شما در این میان این است که با دقت و همدلی به وی گوش دهید. یکی از مشکلات مربوط به این روش این است که اکثر ما تمایل به صحبت کردن و بیان اعتقاد خود داریم و یا پیشنهادی بدهیم، اما آنچه مهم است این است که به صحبت های پارتنر خود با دقت گوش دهیم و سعی کنیم عواطف وی را درک کنیم. گوش دادن همدلانه به همسر شما کمک می کند احساس بهتری داشته باشد، باعث کاهش اضطراب وی می شود و به وی احساس امنیت می دهد. مانند دیگر روش ها، گوش دادن همدلانه هم باید بهبود پیدا کند.

5. توجه مثبت و بدون قید و شرط

این تکنیک در حقیقت پذیرش و حمایت از فرد مورد علاقه خود، بدون توجه به آنچه وی انجام داده و یا بیان کرده، می باشد. مانند گوش دادن همدلانه، توجه مثبت بی قید و شرط نیاز به تمرین و صبر دارد. در این روش لازم است عقاید و احساسات خود را تا مدتی در حالت تعلیق نگه دارید و فقط به احساسات فرد مقابل خود اهمیت دهید. به مرور زمان که ثابت می شود احساسات شما در مورد عقاید و عواطف فرد مقابل مثبت است، احساس بهتری بین هر دو طرف به وجود خواهد آمد.

منبع:

https://www.psychologytoday.com/blog/cutting-edge-leadership/201501/5-ways-make-your-partner-better-person

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس

بیوفیدبک شامل یادگیری برای کاهش تنش عضلانی در سر و گردن یا تعدیل جریان خون می شود که معمولا با گرم کردن دست ها (یک روش غیر مستقیم اما آسان برای کاهش اضطراب) انجام می شود. در اکثر موارد بیوفیدبک با آموزش ریلکسیشن ترکیب می شود. در این روش تنفس آهسته با شکم، تمرکز بر روی احساس سنگینی و گرما در بخش های مختلف بدن یا تصور تصاویر و مناظر مثبت تمرین می شوند. به طور کل نتایج مربوط به بیوفیدبک و تمرین ریلکسیشن مشابه هستند، اما شواهد تجربی و پزشکی وجود دارند که نشان می دهند اضافه کردن بیوفیدبک به این تمرینات اثر بخشی ریلکسیشن را افزایش می دهد، به ویژه برای افرادی که از روش ریلکسیشن به تنهایی نتیجه مثبت دریافت نمی کنند. گرچه روش آموزش معمولا به سطح بیمار بستگی دارد، اما در مورد ترکیب بیوفیدبک و ریلکسیشن مشخص شده که بیوفیدبک برای سنین مختلف، از کودکان تا بزرگسالان، موثر می باشد.

در مقایسه نتایج به دست آمده در مطالعات انجام شده مشخص شد که این روش 45 تا 60 درصد به کاهش سردردهای میگرنی و سردردهای تنشی کمک می کند. این میزان اثربخشی تقریبا معدل تاثیر داروهایی مانند مسدودکننده های بتا (پروپرانولول) برای میگرن و ضدافسردگی های سه حلقه ای (آمی تریپتیلین) برای سردردهای تنشی می باشد. ترکیب بیوفیدبک و دارو نتیجه فوق العاده بهتری خواهد داشت. به عنوان مثال میزان بهبود میگرن با مصرف پروپرانولول به اندازه 44 تا 55 درصد می باشد. در تحقیقی که اخیرا انجام شد، با اضافه شدن پروپرانولول به بیوفیدبک میزان اثر بخشی هر دو با هم 79 درصد و اثر بخشی بیوفیدبک به تنهایی 54 درصد بوده است.

بیوفیدبک چه زمانی و برای چه کسی موثر خواهد بود؟ گرچه این سوالات هنوز دارای پاسخ قطعی نیستند، اما تحقیقات بالینی نشان داده اند که این روش بر روی افرادی بهتر اثر می کند که قادرند دمای دست خود را بالا ببرند، تکنیک ها را در خانه تمرین کنند، یاد بگیرند به نوسانات در تنش ها در طول روز توجه دقیق داشته باشند و تکنیک های ریلکسیشن را به طور مختصر در طول روز به کار بگیرند. شواهدی وجود دارد که نشان می دهند افرادی که دارای حس خود کارآمدی هستند – اعتقاد به اینکه آنها قادر به اعمال کنترل بر روی فیزیولوژی و سردرد خود هستند – نتیجه بهتری دریافت خواهند کرد. اگر این یافته ها درست باشند، نشان می دهد افرادی که دارای کنترل درونی هستند، علاوه بر تمرینات مکرر مهارت های بیوفیدبک، می توانند تکنیک های گسترده تری را به کار گیرند و در نتیجه شانس بهبود سردردهای آنها نیز کاهش می یابد.

در تحقیقی که در مورد تکنیک بیوفیدبک بر روی 154 فرد مبتلا به سردرد ترکیبی میگرنی و تنشی انجام شد، محققان دریافتند 80 تا 84 درصد میزان سردردهای مربوط به اضطراب در این افراد کاهش یافته است. در مقابل این بیماران در پیشگیری از سردردهای میگرنی و تنشی که عوامل دیگری مانند پریودی یا تغییر آب و هوا باعث بروز آنها می شد، موفقیت کمتری داشتند.

مصرف زیاد داروهای ضد درد با فواصل کوتاه در روز با اثر بخشی بیوفیدبک تداخل پیدا می کند. سردرد مزمن روزانه با شدت بالا به ندرت به بیوفیدبک پاسخ می دهد. در این شرایط بیوفیدبک به مقابله با درد کمک می کند.

منبع:

http://www.mhni.com/headache-pain-faq/non-drug-treatment-alteatives/biofeedback-and-relaxation

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس